İnsan!
Yapışmış koltuğa.
İki şey için kalkar.
Bir&[#]8230; Acıkırsa.
İki&[#]8230; Çok doyarsa.
Başka.
Yok.
Koktuk onun.
Babasının malı sanki.
Astığım astık.
Kestiğim kestik.
Vay be!
Helal olsun.
Helal olmazsa boğazında kalsın.
[*] [*] [*]
Vatandaş umutlu.
Fakir ya, ondan.
Yoksa umut nerede!
Herkes karamsar.
Bu ´umut´, sözgelişi.
Hani çıkmadık candan misali.
Neyse&[#]8230;
Dağıtmayalım konuyu.
Biraz daha yazalım şu odunu.
Gerçi odunu atsan sobaya yanar.
Ateş olur, kor olur ısıtır.
Bunu ateşe atsan yanmaz.
Bırakın sobayı&[#]8230;
Yediği haramlardan şişmiş.
Kapıdan sığmaz.
[*] [*] [*]
Ne olacak?
Durum vahim.
Çözüm doktorda.
Verecek buna raporu.
Çalışmaz raporu.
Bedeni sağlam, kafası çok çalışıyor.
Hiç öyle rapor olur mu?
Olur.
Hem de ´bal´ gibi olur.
Sağlama çalışmaz raporu verilir.
Çalışmıyorsa...
Çalışmaya niyeti yoksa...
Kimse doktora bir şey diyemez.
Koltuklar oturmak, yatmak; hatta yatırmak için meşgul edilmemeli.
Koltuğa yapışanlara göz yumulmamalı.
[*] [*] [*]
Başhekim, hastaneleri gezip akıllanan delileri salmaya karar vermiş.
Odaları teker teker gezmiş ancak akıllandığına kanaat getireceği hastaya rastlamamış..
En son odaya girdiğinde bakmış ki, bütün deliler zıplıyor.
Hemen onlarla ilgilenen doktorlara sormuş:
"Bunlar neden böyle zıplıyorlar?"
Doktor; "Bunlar kendilerini mısır patlağı zannediyorlar" demiş.
Bir de bakmışlar ki bir tanesi zıplamadan yatağın üzerinde sabit bir şekilde duruyormuş. Hemen ona yaklaşarak sormuş.
"Sen neden zıplamıyorsun?"
"Ben tavaya yapıştım..."