Telefon çalıyor.
- Efendim.
- Bayram Tomakin'le görüşecektim.
- Buyurun.
- Ben ... (filancayım)
- Buyurun.
- O yazıyı niye yazdın?
- Okunması için.
- Hoşuna gitti mi?
- Evet beğenmesem yazmazdım.
- Böyle yazılır mı?
- Yazılır. Bak, yazdım oldu.
- Keşke yazmasaydın.
- Sen keşke yazılacak olayı yapmasaydın.
Okur çok kızmış.
[*] [*] [*]
Başka biri.
- Taraflı yazıyorsun.
- Evet.
- Niye böyle yazıyorsun?
- Sen niye böyle konuşuyorsun?
- Ben konuşurum.
- Ben de yazarım.
- Böyle olmaz.
- Sen konuşunca oluyor. Ben yazınca olmuyor. Bir daha düşün istersen.
Okur ikna oldu.
[*] [*] [*]
İnsanlar farklı dünya görüşüne sahip olabilir.
Farklı yaşayabilir.
Saygısını kaybetmediği sürece ortak paydada buluşabilir.
[*] [*] [*]
Tebrik ve takdirleri yazmıyorum.
Oradan mesaj yok.
Esasında alkış da bir mesajdır.
Anlayana.
Ama 'Ne oldum delisi olmayacaksın?'
Akşam yastığa başını koyduğun zaman huzurlu uyuyacaksın.
Bir de 'Ne olacağım diyeceksin?'
[*] [*] [*]
Son söz.
Yazarken doğru, okurken doğru anlayacaksın.
Adam yerine konulmak için her yazıdan üstüne pay biçip atlamayacaksın.
Unutma; "Ameller niyetlere göredir. Ancak sonuçlarıyla değerlendirilir."
