Abisiyle kavga etmiş.

Okuldan verilen ders kitabı yırtılmış.

- Nasıl izah edeceğim?

Yırttım!..

"Yırttım onu" mu diyeceğim?

Öğretmene nasıl söyleyeceğim?

Anne sakinleştirmeye çalışıyor.

- Tamam da...

Öğretmen bunun için sana bir şey demez.

- Der anne!

Der...

"Nasıl yırttın?" der.

Ben bunu nasıl yırtarım?

Bana değerli olan şeyi ben nasıl yırtarım?

Bana emanet edilen şeyi ben nasıl yırtarım?

Anne araya giriyor.

- O sana emanet değil.

O senin eşyan.

- Tamam!

Onu devlet veriyor bana.

Ben almıyorum.

Onu ben nasıl yırtarım?

Benim olmayan eşyayı ben nasıl yırtarım?

Nasıl yırtarım?

Nasıl yırtarım?

Tamam!

O yırtılmaz.

O sapasağlam duracak.

O param parça olmamış.

Onu devlet nasıl yaptıysa, ben de onu öyle tutmak zorundayım.

Ben onu nasıl yırtarım?

Ben onu nasıl yırttırırım?

Ben niye yaramazlık...

Ben şu kadarcık kitabı nasıl bilemem?

Nasıl bilemem?

[*] [*] [*] [*]

İki gözü iki çeşme...

Hıçkıra hıçkıra ağlıyor.

Öyle ki...

Ağlarken cümleleri tamamlayamıyor.

Yeniden başlıyor.

Bu kez kelimeleri yutuyor.

Anlayabildiğim kadarını...

Yazdım.

Tekrarlar.

Virgül oldu.

Cümleler tamamen ona ait.

İlkokul çağlarında bir kız çocuğu.

Videosunu sosyal medyadan gördüm.

İzledim.

Etkilendim.

Takdire şayan bir davranış...

Paylaşmak istedim.

[*] [*] [*] [*]

Devlet ücretsiz kitap veriyor.

Ona veriyor.

Kitap artık onun.

Olaya nasıl bakıyor?

Kitap emanet.

Onun değil.

Ona emanet olana sahip çıkmak zorunda.

Öyle hissediyor.

Emanet nasıl verildiyse...

Devlet onu nasıl verdiyse...

Öyle durmalı...

Param parça olmamalı.

Konunun özeti bu...

Çocuğun emanete bakışı...

Dünya görüşü...

[*] [*] [*] [*]

Sorsanız...

Çocuk.

Bir de büyüklere bakalım.

Örnek...

Biz olanlara bakalım...

Allah'ın verdikleri...

Onlar bedava!

O konuya hiç girmeyelim.

En azından bu yazıda...

Başka emanetlere de öyle...

[*] [*] [*] [*]

Biz, devletin verdiği emanetlere bakalım.

Makamlar...

Yetkiler...

Makamların verdiği imkanlar...

Yetkilerin kullanıldığı alanlar...

Çok uzaklara bakmaya gerek yok.

Şöyle etrafımıza bakalım.

Herkes kendi etrafına baksın.

Mutlaka tanıdıklarımız var.

Hatta kendimiz...

Bu pencereden bakalım.

Ne kadar duyarlıyız?

Ne kadar sağlıklı bakabiliyoruz?

İsraf...

En masumu...

Diğer kötü davranışları yazmaya gerek bile yok.

[*] [*] [*] [*]

Vatandaş olarak bakalım.

Devlet bize ne imkanlar sunuyor?

Biz onları nasıl kullanıyoruz?

Emanetlere ne kadar sahip çıkıyoruz?

Ve emanete hıyanet...

[*] [*] [*] [*]

Neyse...

Çok uzatmaya gerek yok.

Biz bu çocuğun ne kadarı olabiliyoruz?

Ona bakalım...