Sürü sahibiydi...
Kalabalıktı sürüsü...
Bunca büyük sürüyü korumak için dirayetli, sağlam bir köpek olmalıydı.
Vardı da...
Sadıktı...
Güçlü, kuvvetliydi.
Çoban olmasa dahi...
Sürüye tek başına sahip çıkardı...
Gün geldi...
Sürü saldırıya uğradı.
Kurt sürüsü saldırdı.
Tek başına karşı koydu.
Sürüyü kurda teslim etmedi.
Sürünün sahibi bu duruma çok sevindi.
Kahraman köpeğine bir koyun bağışladı.
Olacak ya...
Aradan fazla zaman geçmeden köpek öldü.
Çoban sözünden dönmedi.
Köpeğine ayırdığı koyunu emanet bildi.
Sürüden ayırmadı.
Gözü gibi baktı.
Koyun döllendi.
Hamile kaldı.
Doğurdu.
Ondan doğanlar da doğurdu.
Habire doğurdular.
Sürü çoğaldı.
Çoban sürüye bakamaz oldu.
Ne yapacağını da bilemiyordu.
Durumu arkadaşlarına anlattı.
Biri yol gösterdi.
- Kadıya gidin.
O size bir yol gösterir.
Adam mahallin kadısına çıkmış.
Durumu anlatmış.
Mirasın kime kalacağını sormuş.
Kadı...
Kitapları karıştırmış.
Allem etmiş...
Kallem etmiş...
Mirasın kendisine verilmesi gerektiğini söylemiş.
Çoban rahat bir nefes alır.
Üzerinden büyük bir yük kalkar.
- Şimdi köyüme döneyim.
Sabah erkenden köpeğin koyunlarını size getireyim.
Çoban rahatlamış bir şekilde kadının huzurundan ayrılırken aklına bir soru takılmış.
Geriye dönerek sormuş...
- Kadı efendi!
Ben bu süreyi getireceğim.
Getirmekte sorun yok.
Aklıma bir soru takıldı.
Sen bizim köpeğin nesi oluyorsun?
[*] [*] [*] [*]
Kafamızı kaldıralım.
Etrafımıza bir bakalım.
Neler oluyor?
Millet yetki vermiş...
Devlet makam.
Neden?
Millet adına...
Devlet adına...
Hizmet etsin.
Vatana...
Millete...
Geldiğimiz nokta...
Doğru yolda olanlara Allah selamet versin.
Onlar da olmasa...
Halimiz yaman.
Çetin...
Sonumuz bedbaht...
Ancak...
Gerçekten sayıları az denmeyecek kadar çok.
Amma...
Ya yoldan çıkanlar...
Kendini dev aynasında görenler...
Makamı...
Yetkiyi...
Kendine has bilenler...
Devlet malını...
Millet malını...
Kendisine emanet edileni...
Kendisinin zannedenler...
Kendi malı gibi kullananlar...
Onlarda az değil...
Allah onları ıslah etsin.
[*] [*] [*] [*]
Bize gelince...
Her koyun kendi bacağından asılır.
Gün gelir.
Her aklıselim kişiye sorarlar.
Yarım ağız da olsa sorarlar.
Az da olsa sorarlar.
Bu memleketi kim yönetsin?
Kime yetki veriyorsun?
İşte o zaman...
Yaptığımızdan...
Yetki verdiğimizden...
Biz de sorumluyuz.
Bizden hatırlatması.
[*] [*] [*] [*]
Yetki vereceğimize şu soruyu soralım.
Sen bu milletin nesi oluyorsun?
Cevabı kendi versin.
Biz bakalım, görelim.
Ona göre seçelim.
Kalın sağlıcakla...
