Çölde yaşıyordu.
Kabile reisiydi.
Çok zengindi.
Dillere destan bir atı vardı.
Eşi-benzeri yoktu bu atın&[#]8230;
[*] [*] [*] [*]
Günün birinde atına bindi.
Çıktı geziye&[#]8230;
Çölde gezerken, uzaklarda bir kıpırdama gördü.
Merak etti.
Gitti yanına&[#]8230;
Baktı.
Bir insan yerde yatıyor.
Atından indi.
Yerde yatana yardıma koştu.
Yaşıyordu.
Sevindi.
Atının terkisinden kırbasını almak için döndü.
Bir de ne görsün.
Yerde yatan insan atın üzerinde&[#]8230;
Şaşırdı.
Adam hemen oradan uzaklaştı.
Atın sahibi ile mesafeyi açtı.
Sonra geri döndü.
Alay edercesine atın sahibine baktı.
Ancak ne görsün?
Garip bir olay&[#]8230;
Atın sahibi bağırıp-çağırmıyor.
Peşinden koşmuyor.
Oturmuş yere&[#]8230;
Başını, iki elinin arasına almış.
Hıçkıra hıçkıra ağlıyor.
- Ne oldu, zoruna mı gitti?
- Evet&[#]8230;
- Sen bu atı herkesten kıskanırdın. Bak nasıl aldım altından?
Ne kadar ağlasan yeridir.
- Evet, atımı çok severdim.
Kıskandığım doğrudur.
Senin atımı çalman zoruma gitti.
Ancak ona ağlamıyorum.
- Niye ağlıyorsun?
- Bu haber yarın yayılır&[#]8230;
Senin nasıl bir hile yaptığın duyulur&[#]8230;
Bundan sonra kimse çölde gerçekten yardıma muhtaç kimseye yardım etmez.
Ona üzülüyorum.
[*] [*] [*] [*]
Bu hikayenin dilenci versiyonu var.
El açıyorlar.
Kapımıza geliyorlar.
Boş çevirsen&[#]8230;
Vicdan, içimizde durmadan konuşuyor.
Vır vır&[#]8230;
- Ya gerçekten ihtiyaç sahibiyse&[#]8230;
Boş çevirmesen&[#]8230;
Bu kez başka ses&[#]8230;
Dır dır&[#]8230;
- Bak nasıl da kandırdı seni&[#]8230;
Kim bilir kaç evi var?
Kaç arabası var?
Bankada kaç lirası var?
[*] [*] [*] [*]
Ne yapalım?
İşte bu da bizim imtihanımız.
[*] [*] [*] [*]
Dünyanın dört bir yanında Müslümanlar perişan&[#]8230;
İyilik yapmak, her kula nasip olmaz.
Biz üzerimize düşeni yapalım.
Hz. Süleyman&[#]8230;
Dünyayı onun hizmetine vermiş Yüce Mevla&[#]8230;
İnsanları, cinleri, hayvanatı&[#]8230;
Hepsi onun emrinde.
Bir gün karar verir&[#]8230;
Mülkünü gezecek.
Biner uçan halısına&[#]8230;
Tepeden bakar dünyaya&[#]8230;
Kendi kudretini görür.
Böbürlenir&[#]8230;
Halı biraz eğilir.
- Ben Sultan Süleyman, insanların, cinlerin ve hayvanatın hükümdarı... Kendini düzelt halı&[#]8230;
Halı biraz daha eğilir&[#]8230;
- Ben Süleyman Peygamber&[#]8230; Kendini düzelt halı&[#]8230;
Halı biraz daha eğilir.
- Ben Allah&[#]8217;ın kulu ve elçisi Süleyman&[#]8230; Kendini düzelt halı&[#]8230;
Halı biraz daha eğilir.
Dile gelir.
- Sen kendini düzelt Süleyman&[#]8230;
[*] [*] [*] [*]
Biz kendimizden sorumluyuz.
Bakmakla yükümlü olduklarımızdan sorumluyuz.
Biz kendimizi düzeltelim&[#]8230;
Alem kendiliğinden düzelir.
İnsan düzelirse, dünya düzelir.
