İşteydi...
Gün boyu çalıştı...
Çırpındı...
Yoruldu...
Kendine göre bir yığın sorunla uğraştı.
Nihayet mesai bitti.
Gün akşam oldu.
Döndü evine...
Yolda hayalini kurdu.
Mütebessim bir karşılama...
Hoş-beş...
Hazır sofra...
Çay...
Ayaklarını uzatıp dinlenecekti.
Dahası...
Hayal bu...
Bedava...
İstediğin kadarını kur.
Nefsin kadarını...
Aklın kadarını...
Yüreğin kadarını...
Gem vuran mı var?
Kur, kurabildiğin kadar.
Öyle yaptı.
Saniyenin bilmem kaçta biri...
Neler düşündü, neler?
Heyecanlandı.
Bir an önce eve varmanın sabırsızlığını yaşadı bir an.
Yol uzadı.
Öyle ya...
Sonunda bitti.
Vardı eve...
Zile bastı sabırsızlıkta...
Kapı açılmadı.
Kendi anahtarıyla açtı.
Herhalde elinde işi vardı.
Yetişemedi.
Kim bilir?
Belki de sofrayı hazırlıyordur?
Girdi içeri...
Giriş kapısının karşındaki mutfak kapısından içeri göz attı.
Kimsecikler yok.
Paltosunu çıkardı.
Portmantoya astı.
Çantasını kenara bıraktı.
Salona geçti.
Hanım koltukta oturuyor.
Sessizce yaklaştı.
Halbuki...
Zile bastı.
İçeri girerken seslendi.
Ayak sesleri...
Geldiğini duymamış olması mümkün değildi.
Arkadan yaklaştı.
Saçlarından öptü.
Omuzu üstünden yüzüne baktı.
Belli...
Morali bozuktu.
Çökmüştü.
Hayalleri de çöktü.
Yolda düşündükleri...
Bir anda bitti.
Şimdi eşini toparlama zamanı...
Yanına oturdu.
Ellerini tuttu.
Şefkatle gözlerinin içine baktı.
Naif bir ses tonu...
- Biliyor musun?
Dünyanın en güzel ikinci kadınısın.
Şaşırdı.
Birden başını kaldırdı.
- Birinci kim?
Kendinden emin.
- Mutlu olduğun zaman...
Tebessüm ettiğin zaman sen...
Bir an...
Yüzü güldü.
Tebessüm etti.
Döktü içini.
Anlattı derdini...
Anlattıkça rahatladı.
Rahatladıkça mutlu oldu.
Hayat müşterekti...
Mutluluk gibi...
Paylaştılar dertlerini...
Gönüller ferahladı.
Yuvaya mutluluk geldi.
[*] [*] [*] [*]
Doğru sorular...
Doğru cevap getirir.
Etki-tepki.
Örnek...
- Ne bu suratın?
Mahkeme duvarı gibi...
- Bu evde güler yüz görmeyecek miyim?
- Gün boyu çalışıp didindim.
Bir tabak sıcak çorba yok mu?
Vesaire...
Güzel örnekleri de...
Kötülerini de çoğaltmak mümkün.
Herkes kendinden sorumlu...
Ancak mutluluk hiçbir zaman tek başına olmamıştır.
Birlikte...
Karşılıklı...
Sevgi-saygı varsa...
Öyle mümkündür.
Mutluluk...