Adamın biri diken ekti.
Yol kenarlarına...
Dikenler büyüdü...
Gelişti.
Yoldan geçenler rahatsız oldu.
Rahatsızlık büyüdü.
Şikayetçi oldu.
- Bu dikenleri sök.
Rahatsız oluyoruz.
Bize zarar veriyor.
Adam dinledi.
Aldırmadı.
Oralı olmadı.
Duymamış gibi davrandı.
Tekrar geldiler.
Tekrar tekrar söylediler.
- Dikenleri sök.
Sökmedi.
Aldırmadı.
Bir gün Allah'ın veli kulu...
Adamı gördü.
Şikayetleri dile getirdi.
- Mutlaka bu dikenleri sök.
Adam itiraz etmedi.
- Mutlaka sökerim.
Sökmedi.
Erteledi.
- Yarın sökerim.
- Ertesi gün sökerim.
Vesaire...
Sökmedi.
Veli kul, adamı yine ziyaret etti.
- Ey sözünde durmayan adam!
Sök şu dikenleri...
Bu işi sürüncemede bırakma.
- Sökeceğim.
Ancak yine sözünde durmadı.
Her geçen gün dikenler büyüdü.
Kuvvetlendi.
Rahatsızlık artık son merhaleye ulaştı.
Aradan zaman geçti.
Veli kul, yine ziyaret etti.
- Sök şu dikenleri...
- Sökeceğim.
Bir hayli gün var.
Bugün olmazsa, yarın sökerim.
Yarın olmazsa...
Ertesi gün.
O da olmazsa...
Mutlaka bir gün sökerim.
- Sen hep "yarın" diyorsun.
Bu işi erteliyorsun.
Şunu bil...
Her geçen gün dikenler büyüdü.
Büyüyor.
Güçleniyor.
Dikenleri sökecek sensin...
Güç kaybediyorsun.
Kuvvet kaybediyorsun.
Zayıflıyorsun.
İhtiyarlıyorsun.
[*] [*] [*] [*]
Dikenler Zonguldak'ta...
Milletin yoluna diken ekiliyor.
Ve yetkililer...
Susuyorlar.
Görmezden geliyorlar.
Söylüyorlar...
Sonuç...
Dikenler duruyor.
Büyüyor.
Biz söyleniyoruz.
Allah sonumuzu hayır eylesin...
Enkaz...
Herkes kendisinin mezarıdır.
Eğer bir enkazsanız...
Ha bir dağda...
Ha köyde...
Olmadı şehirde...
Enkaz olduktan sonra...
Yer önemli değil.
Zonguldak'tan Akköy'e...
Enkaz...
Adı üzerinde...
Enkaz...
Yıkıntı, döküntü, çöküntü...
Türk Dil Kurumu böyle diyor.
[*] [*] [*] [*]
Biz de diyoruz ki...
İçinizde iyilik namına bulunmayan...
Size zararlı...
İnsanlığa zararlı...
Dünyaya zararlı...
Tüm beşeriyete zararlı...
Ne varsa...
Enkazdır.
[*] [*] [*] [*]
Bulunuyorsa içinizde...
İster köşkte oturun...
İster sarayda...
Siz yaşayan bir enkazsınızdır.
Sadece siz mi?
Biz de öyle...
