Ahmet Hocam.
Trafik kazası geçirmiş.
Kazadan tek sağ kurtulan o.
Doktorlar ´yaşamaz´ demiş.
Ağız-burun kırık.
Surat Çarşamba Çanağı´na dönmüş.
´Ih´tan başka ses çıkarmıyormuş.
Ümit yok. Komada. Direnmiş. Ölmemiş.
´Komadan çıkmaz´ demişler.
Kapalı yerde duramaz.
Baskılara boyun eğmez.
Direnmiş. Çıkmış komadan.
´Yürümez, hatırlamaz´ demişler.
Durduğu yerde duramaz.
Çalışkan.
Koltuk değneklerini kırıp atmış.
Hatırlamaya gelince.
Vefasız olan biziz.
O bize her şeyi öğretti.
Senede bir-iki defa arayıp soruyoruz.
İlk dersime geldiğinde ´hırladım´.
Huyum değildir. Ama oldu.
İkinci derste barıştık. Sonrası dost.
Derste öğretmen-öğrenci.
Tenefüste arkadaş.
Yazmayı çok severdi.
Cetvelle yazardı.
Beraberce duvar gazeteleri hazırlamaya başladık.
Sonra okul bitti.
[*] [*] [*]
Serdar (Okmar) Abi ile tanıştık.
O, Orhan (Kutlu) Abi ile tanıştırdı.
Ahmet Hoca´nın bıraktığı yerden devam ettik.
Sabahları yaygın gazeteleri alıp büroda yerlere sererdi.
- Bak adam fotoğrafı nasıl çekmiş.
- Habere bak nasıl.
- Adam konuya nereden girmiş?
Soruları sorar, cevaplarını anlatırdı.
Bir yazı, kuru bir teşekkür.
Arada bir hal-hatırla emekleri ödenmez.
Onlar sayesinde yazıyoruz..
[*] [*] [*]
Adamın lastiği tam akıl hastanesinin önünde patlamış, kaldırıma ancak yanaşabilmiş.
Sonraki işlem malum; kriko, stepne, bijon anahtarı derken, bir de bunların yanına talihsizlik eklenince, söktüğü 4 adet bijon yuvarlanıp yağmur mazgalına düşer.
Mazgal açılır gibi, bijonlar görünür gibi değil!
Talihsiz sürücü bir sağına bakar, bir soluna. Çaresiz duygular içinde kaderiyle baş başa, kaldırıma çöker. Olayı en başından beri akıl hastanesinin demir parmaklıklı penceresinden izleyen bir deli, çaresiz adamın halini bir süre daha acıyarak izledikten sonra seslenir:
- Sen ne yapıyorsun orda öyle?
- Sorma birader, lastik patladı ve değiştirirken bijonları mazgala düşürdüm.
- Düşündüğün şeye bak! Sök öbür lastiklerden birer tane. Hepsi 3 bijonlu olsun.
Adam bir lastiklere bakar bir de deliye ve hemen işe girişir. Her şeyi tamamlayıp bagaj kapağını kapatan sürücünün aklı deliye takılır.
Arabasına binmeden evvel döner, dikkatli dikkatli adama bakar. Adama seslenir:
- Senin ne işin var akıl hastanesinde? diye sorar.
- Biz burada delilikten yatıyoruz kardeşim, salaklıktan değil; der deli.
[*] [*] [*]
Peki: Neden sürekli aynı konuları yazıyoruz?
Trafik kazası geçirmiş.
Kazadan tek sağ kurtulan o.
Doktorlar ´yaşamaz´ demiş.
Ağız-burun kırık.
Surat Çarşamba Çanağı´na dönmüş.
´Ih´tan başka ses çıkarmıyormuş.
Ümit yok. Komada. Direnmiş. Ölmemiş.
´Komadan çıkmaz´ demişler.
Kapalı yerde duramaz.
Baskılara boyun eğmez.
Direnmiş. Çıkmış komadan.
´Yürümez, hatırlamaz´ demişler.
Durduğu yerde duramaz.
Çalışkan.
Koltuk değneklerini kırıp atmış.
Hatırlamaya gelince.
Vefasız olan biziz.
O bize her şeyi öğretti.
Senede bir-iki defa arayıp soruyoruz.
İlk dersime geldiğinde ´hırladım´.
Huyum değildir. Ama oldu.
İkinci derste barıştık. Sonrası dost.
Derste öğretmen-öğrenci.
Tenefüste arkadaş.
Yazmayı çok severdi.
Cetvelle yazardı.
Beraberce duvar gazeteleri hazırlamaya başladık.
Sonra okul bitti.
[*] [*] [*]
Serdar (Okmar) Abi ile tanıştık.
O, Orhan (Kutlu) Abi ile tanıştırdı.
Ahmet Hoca´nın bıraktığı yerden devam ettik.
Sabahları yaygın gazeteleri alıp büroda yerlere sererdi.
- Bak adam fotoğrafı nasıl çekmiş.
- Habere bak nasıl.
- Adam konuya nereden girmiş?
Soruları sorar, cevaplarını anlatırdı.
Bir yazı, kuru bir teşekkür.
Arada bir hal-hatırla emekleri ödenmez.
Onlar sayesinde yazıyoruz..
[*] [*] [*]
Adamın lastiği tam akıl hastanesinin önünde patlamış, kaldırıma ancak yanaşabilmiş.
Sonraki işlem malum; kriko, stepne, bijon anahtarı derken, bir de bunların yanına talihsizlik eklenince, söktüğü 4 adet bijon yuvarlanıp yağmur mazgalına düşer.
Mazgal açılır gibi, bijonlar görünür gibi değil!
Talihsiz sürücü bir sağına bakar, bir soluna. Çaresiz duygular içinde kaderiyle baş başa, kaldırıma çöker. Olayı en başından beri akıl hastanesinin demir parmaklıklı penceresinden izleyen bir deli, çaresiz adamın halini bir süre daha acıyarak izledikten sonra seslenir:
- Sen ne yapıyorsun orda öyle?
- Sorma birader, lastik patladı ve değiştirirken bijonları mazgala düşürdüm.
- Düşündüğün şeye bak! Sök öbür lastiklerden birer tane. Hepsi 3 bijonlu olsun.
Adam bir lastiklere bakar bir de deliye ve hemen işe girişir. Her şeyi tamamlayıp bagaj kapağını kapatan sürücünün aklı deliye takılır.
Arabasına binmeden evvel döner, dikkatli dikkatli adama bakar. Adama seslenir:
- Senin ne işin var akıl hastanesinde? diye sorar.
- Biz burada delilikten yatıyoruz kardeşim, salaklıktan değil; der deli.
[*] [*] [*]
Peki: Neden sürekli aynı konuları yazıyoruz?
Çıkmadık candan ümit kesilmez.
