Kurban Bayramı&8217;nda öğrendim.
Babam beni bir yaş büyük yazdırmış.
Öğretmenlerim de bir yaş erken kayıt yaptılar.
İlkokula beş yaşında başlamışım.
İkinci sınıftan dördüncü sınıfa geçtim.
Ahmet Öğretmen ve Sami Hoca&8217;nın eseri.
Hiç unutmam.
23 Nisan&8217;da ne gösteriler hazırlardık.
Şiirler, kompozisyonlar (hikâyeler), yarışmalar.
Çuval yarışı, bayrak yarışı, halat çekme vs.
Ortaokula gitmem için de büyük mücadele verdi Sami Hoca. Başardık.
Daha doğrusu, o başardı, ben yardımcı oldum.
Şimdi buradayız. Şans değil, kader.
Kader değil, zafer. Akköy&8217;deki bir çobanın bu köşede yazmasının başka izahı yoktur.

Gelelim Yeşiltepe&8217;ye.
Yusuf ile İbrahim&8217;in okulu.
İki haftadır oradayız.
Önce Okuma Bayramı.
Bizim &8220;haşara&8221; İbrahim&8217;in ne hale gelebildiğini gördük.
Korhan Öğretmen&8217;in hakkı ödenmez.
Diğerleri de öyle.
İbrahim Öğretmen&8217;in minikleri de başka alem.
Seneye ikinci sınıftalar.
Zaten İbrahim ile ilgilendiği için, onun akla mantığa sığmayan sorularına cevap verdiği için Korhan Öğretmen&8217;e Tomakin Ailesi Üstün Hizmet Ödülü versek az gelir.
Bu hafta da Yusuf&8217;un vedası.
Festival gibiydi.
Şiirlerle duygulandık. Türkülerle coştuk.
Skeçler, monologlar, atışmalar ve tiyatro gösterisi ile eğlendik.
Çifte telli, kolbastı ve daha neler neler.
Hasan Hüseyin Kara çok emek vermiş.
Çocuklar oynadı ama, bir de oynatana bakmak lazım. Beş sene önce ağlayarak teslim aldığı minikleri tel tel, ilmik ilmik işlemiş Hasan Hoca.
Tekrardan ağlayarak teslim etti bize.
Ağlamak ki ne ağlamak.
Çıktı sahneye. Önce yavaş yavaş okudu, sonra kendini sıktı, en sonunda dayanamadı.
Bıraktı gözyaşlarını. Bizim gözlerimiz doldu.
Hasan Hoca&8217;nınkiler aktı.
O dışarı çıktı.
Bizim gözlerimizden de yaşlar aktı.
Koca koca adamlar ağladık.
Öğretmen sadece okulda görüyordu onları.
Ama işin aslı öyle değil.
Hasan Hoca&8217;nın bizden aldığı çocukları hatırlıyoruz. Ya geri verdiklerine bakın.
İşin aslı şu: Emeği ödenmez.
Hasan Hoca&8217;yı sevdik, saydık.
Sonra çocuklarımızla birlikte yüreğimize aldık.
Hızımızı alamadık, erkekler ve kadınlar birlikte ağladık.
Teşekkürler hocam.

Yeşiltepe&8217;ye gelince.
Zonguldak&8217;ın göbeğinde. Akköy&8217;den beter.
Benim okulum gibi dökük, sıradan yıkık dökük salon, beton çakıltaşlı bahçe vs.
Unutulmuş, kenarda kalmış. Ta ki bir Hasan Hoca ve diğerlerine vefasını ödemek için oraya dönünceye kadar da öyle kalır.
Niye yazdım?
Bir&8230; Vefa. Teşekkür.
İki&8230; Bir okuyan bir duyan olur.
Akköy kapandı belki Yeşiltepe&8217;nin bundan sonra farkı olur. Hizmet alır.