Bir haller olmuş bize.
İnsanlarımız birbirini anlamakta zorlanıyor.
Belki de birbirimizi anlamak istemiyoruz.
Körü körüne kendimize inanıyoruz.
Sanki bizim dışımızdaki insanların kafası hiç çalışmıyor.
Öyle zannediyoruz.
Ne de çok yanılıyoruz, bir bilseniz.
Tepeden tırnağa, yanılgılar ve alınganlıklar içindeyiz.
Olur olmaz şeylere alınganlık gösteriyoruz.
Her söyleneni anında cevaplandırmak ve hatta daha da ileri giderek anlamsız bir şekilde tehdide varacak şekilde göğüslemek durumunda kalıyoruz.
Her şeyin kendimize yontulmasını istiyoruz.
Tamamen nalıncı keseri kafasıyla hareket ediyoruz.
Ortada bir suçlama falan yokken, karşı tarafı suçlama pozisyonu alıyoruz.
&[#]8220;Doğmamış çocuğa don biçiveriyoruz!&[#]8221;
Aslında doğmamış çocuğa çok eskilerde don biçilmezmiş.
Şimdi öyle mi ya?
Çocuğun ana rahmine düşmesinden hemen sonra, gelişimini bakla tanesi kadarken görüp, öğrenmek olası.
Hani bunu günümüze uyarlarsak, özellikle politika üretenler bakla falına bakarak geleceği anlamakta zorlanmıyorlar!
Onun için doğmamış çocuğa don da biçilir, ömür de!
Zira insanlarımızın bir kısmı bir bakışta duvarların arkasını görmekte, fil kulağı gibi hassas kulaklarıyla kilometreler ötesindeki sesi duymaktadırlar.
O yüzden, bir birimize olan güven duygusu yok olmuştur.
Bu gün güvendiğimize, yarın güven duymuyor olabiliyoruz.
Mikrofonu elimize aldığımızda, sesimizi yükselterek bağırıp çağırabiliyoruz.
Kendi insanımızadır öfkemiz.
Kendimizedir zararımız.
&[#]8220;Keskin sirkesinin küpüne zararı vardır&[#]8221;
Bir haller olmuş ise bize, bizi bu hallere düşürenlere bir şeyler söylememiz gerekmiyor mu?
İnsanımızın iki gözünün biri kuşku ile bakıyor, bir diğer gözü de iyi şeyleri görmek yerine olası kötülükleri görmeye çalışıyor.
Yani gözler boşu boşuna yoruluyor ve şaşı kalıyor!
&[#]8220;Şeşi beş&[#]8221; görüyoruz kısaca!
Sadece ben konuşurum, sadece ben bilirim, sadece ben en iyiyim, sadece ben,ben,ben,ben...
Sonra?
&[#]8220;Valla o ben değilim!&[#]8221;
Yok öyle yan çizmek...
Rotayı düzgün çizmez isen, günün birinde ya baştankara edersin ya da alabora olursun.
Kaptan makinecisine, dümencisine, miçosuna ve teknesine güvenemez ise hiç sefere çıkmasın.
Daha İyi olur!
