Ahmet Serdar Okmar.
Okul yıllarımdan tanıyordum. Bizim okulun karşısında kantin işletiyordu.
Ekmek arası patatesi onun elinden yerdik. Okul bitti. Ayrı kaldık.Okumak istedim.Olmadı.
Akköy projelerine başladım.Engel çıktı.
O hengamede Serdar Abi aradı.
- İş var çalışır mısın?
Aileme sordum.
- Benimle uğraşmamak için onay verdiler.
Okul konusunda bir mağlubiyetleri vardı.
Yine ortalık gerilmesin diye.
Gazete işi.
İlk Orhan Abi (Kutlu) ile görüştüm.
Seç Haber´in Genel Müdürü.
Görüşme kısa sürdü.
Muhabirlik yapacağım.
İlk ay maaş yok.
Becerebilirsem ikinci ay maaşım belirlenecek.
Sordum:
- Ben bu işten geçinebilir miyim?
- Evet. Zengin olmazsın. Aç kalmazsın.
Güzel iş. Kabul ettim. Daha ikinci haftada dağıtıcı işi bıraktı. Başladım gazete dağıtmaya. Çok düzgün çalıştım. Orhan Abi´de emek verdi. Her sabah bir demet yaygın gazete alıp geliyordu. Önce okuyor. Sonra da büroya seriyordu. İçeri girer girmez dağıtım raporu veriyorum. Ardından başlıyordu anlatmaya.
- Bak adam fotoğrafı nasıl çekmiş.
- Başlık böyle atılır.
- Spotta haberin özetini ver. İki cümleyi geçmesin.
Ve dahası&[#]8230;
Çok emeği var.
On üç yıl geride kaldı.
Onun koltuğun varıncaya kadar her kademesinde görev yaptım yerel gazetenin.
PUSULA ikinci göz ağrım.
Araları hızlı geçtim:
PUSULA´ya gelmek için.
Sadece görevimi yapmaya çalışıyorum. Aklımın, fikrimin kabul ettiği düzeyde başaramadım. Burada beni şımartıyorlar. Sık sık köşelerden Teşekkür alıyorum.
Mutlu oluyorum. Birazcık nefsim kabarıyor. Şımarıyorum.
Ama asla hayallerimden vazgeçmiyorum.
Tüm PUSULA çalışanlarına mutluluğuma katkıda bulundukları için teşekkür ediyorum.
[*][*][*]
Gazetecilerin köşelerinde, haberlerinde toplum yararına olmayan konuları işlemesi basının yazılı olmayan kurallarına aykırıdır.
Köşede.
Manşette.
Hatta tek sütunluk haberde şahsiyet.
Ya da şahsiyetsizlik varsa bu okura hakarettir.
Biz kendimizi niye yazdık?
Sadece üzerine düşeni yapmaya çalışmak yeterli.
Başarılı olmak daha iyi.
Ama o yolda olmak da güzel.
Vatanı sevmek, uğruna ölmek demek değildir.
Vatanı sevmek, iyi bir yurtta olma mücadelesinden geçer.
Son söz: Ayinesi iştir kişinin lafına bakılmaz.