Bu sabah...
Dün sabah.
Sözün gelişi böyle...
Esasında her sabah...
Açtım gözlerimi...
Ölümden uyanış.
Hayata bakış.
Öyle değil midir zaten?
Uyku...
Küçük ölümdür.
Açtım gözlerimi...
Bilincim yerinde.
Aklım...
Sağlığım...
Nefes alıyorum.
Düşünüyorum.
Duyuyorum.
Görüyorum.
Sapa sağlam uyandım yine.
Ölümü atlattım.
[*] [*] [*] [*]
Tavsiye ederim.
Her sabah kendinizle baş başa kalın.
Kısa süre.
Hayat-ölüm arasında...
İkisiyle baş başa kalın.
Hayat ile ölüm dostluğunu canlı tutun.
İşte ölüydüm.
Bihaberdim kendimden.
Uyandım.
Hayattayım.
Böyle bakın bir güne.
İsterseniz her güne...
Hayata bakışınız değişecek.
İnsanlara bakışınız değişecek.
Olaylara bakışınız değişecek.
Ve en önemlisi...
Siz değişeceksiniz...
[*] [*] [*] [*]
Tam buraya koyabiliriz.
Faruk Nafiz Çamlıbel...
İçlenme tabiattaki yekpare kederden,
Yas tutma, dağılmış diye kuşlar çiçekler,
Onlar dönecektir yine gittikleri yerden.
Onlarla giden günlerimiz dönmeyecekler...
[*] [*] [*] [*]
Giden gün...
Verilen nefes...
Gelmeyecek bir daha.
Bu yazıyı okumaya başladığınız an...
Tattığınız duygu...
Aynısı bir daha olmayacak.
O zaman keyfini çıkarın hayatın.
Tat almaya bakın.
[*] [*] [*] [*]
Hayatın her anını...
Verimli...
Kaliteli geçirmeye gayret edin.
İsterseniz...
[*] [*] [*] [*]
Güzelliklere koşalım.
Hedefimiz gül bahçesi olsun.
Koşalım...
Güzelliklere doğru...
Öyle gidelim ki...
Keyif alalım.
Mutlu olalım.
Unutmayalım.
Gül bahçesine koşarken...
Yürürken...
Üzerine bastığımız...
Ezdiğimiz...
Kır çiçeklerini...
Fark edelim.
Farkında olalım.
[*] [*] [*] [*]
İnsanlar için de öyle...
İyi bir şeyler yaparken.
Yapmaya çalışırken.
Daha iyisi için...
İnsanların omuzlarına basmayalım.
Kariyer.
İş...
Siyaset...
Vesaire...
Hayat ile ilgili hedefler koyalım.
Olumlu hedefler...
Yürürken hedefimize...
İnsanların fark edelim.
Onların omuzlarında yükselip...
Gözlerimizi onlara kapamayalım.
Gün gelir.
Hak tecelli eder.
Sonuç...
Hüsran olur.
Bunun içindir uyarı...
Ölüm-hayat dostluğu...
Yaşadığımız her gün...
Her an...
Birlikte taşıyoruz ikisini.
Ölüyoruz.
Diriliyoruz.
Böyle gidip-geliyor hayat.
Hayat-ölüm arasında bir yaşam...
Bir nefeslik.
İnsan ne zaman ki unutur...
O zaman yanılgıya düşer.
Hata eder.
Kendisini ateşe atar.
Yol yakınken...
Halen fırsat varken...
İyi düşünmek lazım...
Değerlendirmek lazım anı...
Kalın sağlıcakla...
