Gaza yolundaydılar...
Herkes çok acıktı.
Mola verdiler.
Bir koyun kesilmesi emrini verdi.
İnsanlar ileri atıldı.
Her biri, hemen görev üstlendi.
- Koyunu ben keserim.
- Ben yüzerim.
- Ben parçalarım.
- Ben pişiririm.
Hepsine istedikleri iş verildi.
Bunun üzerine...
Allah Resulü...
- Ben de ateş için odun toplayayım.
Kuru hurma dallarıyla bir ateş yakayım.
- Haşa...
Ya Resulallah!
Biz bütün hizmetleri yaparız.
Siz gölgede istirahat edin!
Kabul etmedi.
- Bilirim...
Siz bütün hizmetleri görürsünüz.
Zahmetleri çekersiniz.
Yemeği de hazırlarsınız.
Siz tüm bunları yaparken, ben oturamam.
Rahatsız olurum.
Allah, kendisini farklı muameleye tabi tutanları sevmez.
[*] [*] [*] [*]
Günümüz idarecilerine ithaf olur.
Küçük makamlarda oturup...
Kendisini dev aynasında görenler...
Oysa ki...
Dünya, onun yüzü suyu hürmetine yaratılmıştı.
Olaya bu pencereden bakalım.
Kim olduğumuzu öyle hatırlayalım.
Affetmek...
Öğretmen...
Sınıftan içeri girdi.
- Bir hayat deneyimi yapalım mı?
Öğrenciler kabul etti.
- Bundan sonra ne dersem yapacağınıza söz verin.
Öğrenciler hep bir ağızdan söz verdiler.
- Yarın derse gelirken beş kilo patates getirin.
Getirirler.
Öğretmen derse girer.
Sorar.
Herkes hazır.
- Torbaları masanın üzerine boşaltın.
Affetmek istemediğiniz her kişi için poşetinize bir patates atın.
Öğrenciler patatesleri ayırır.
Birer-ikişer...
Patatesleri poşete atarlar.
Kiminin poşetinde birkaç tane...
Bazıları poşeti ağzına kadar doldurur.
- Bir hafta içinde bu poşetleri yanınızdan ayırmayın.
Nereye giderseniz götürün.
Aradan birkaç gün geçer.
Hoca tekrar sınıfa girer.
Öğrenciler şikayetçi.
- Hocam bu torbalar çok ağır.
Taşımak zor.
- Patatesler kokmaya başladı.
- İnsanlar bize tuhaf bakıyor.
- Sıkıldık.
- Yorulduk.
Vesaire...
Durumlarını anlatırlar.
Öğretmen, dersin ana fikrini açıklar.
- Affetmeyerek asıl kendimizi cezalandırıyoruz.
Ruhumuza ağır yükler yüklüyoruz.
Affı, karşısındakine lütuf olarak görüyoruz.
Esasında af...
Önce kendimize yaptığımız iyiliktir.
[*] [*] [*] [*]
Başka bir konu...
Affetmek...
İyilerin intikamıdır.
[*] [*] [*] [*]
İçimizdeki kine...
Öfkeye...
Yaralar böyle bakalım.
Kalın sağlıcakla...