Hiçbir tartışmanın içine balıklama dalınmamalı.


Tartışma konusunu iyice kavramadan, söz hakkı kullanılmamalı.


Hele tartışma ortamında sana söz hakkı verilmemişse, bir kenarda oturup beklemek en iyisidir.


&[#]8220;Yok, hayır illa bende konuşacağım&[#]8221; diye diretmek abesle iştigaldir.


Son zamanlarda bakıyorum, milletimiz bir alem.


Her konuda uzman.


Hele bizim adına şu &[#]8211;gazetecilik- dediğimiz iş kolu hakkında konuşmayan hemen hemen hiç kimse kalmadı.


Her konuşan, uzman.


Breh, breh!


Yorum yapanlar da bir alem.


Amanın, aman.


Elli yıla yakın zaman dilimi içinde, her kademesinde görev aldığım mesleğimin neden bu kadar dile düştüğüne, horlandığına, küçümsendiğine bir türlü akıl erdiremiyorum.


Demek ki bende akıl noksanlığı gibi bir eksiklik belirmiş.


Aslında bir çok neden sıralayabilirim.


Gençlerimiz üzülür, kırılır, işlerinden soğurlar endişesi taşıyorum.


Ancak görüştüğümüz anlarda sorarlarsa onlara birkaç öneride bulunabilirim.


Dinlerlerse işlerinde aşama kaydedebilirler.


Ha, bu önerim şu şekilde de olabilir.


Meslek içi eğitimi şeklinde, genç gazeteciler toplanır, seminer gibi oturur konuşuruz.


Biz yaşlıların, gençlerden öğreneceği şeyler de olabilir.


Onları da aklımız erdiğince belleğimizde tutar, uygular ve öper başımıza koruz.


Bu toplantıları ya gazete patronları düzenlesin, ya da cemiyet adı altında bir araya gelmiş dernekler düzenlesin.


Onların da meslekte henüz emeklediklerini biliyorum.


Yürümesini öğrenmeden koşmaya çalışan çocuklar gibi görüyorum onları.


Zaman zaman düşüyorlar.


Düşen çocukların ellerinden tutup ayağa kaldırmak da büyüklerinin görevi.


Üstünü başını temizlemekte.


Düştüklerinde toz toprak içinde kaldıklarından üzerlerine bulaşan tozu çamuru kendileri temizleyemez ki çocuklar.


Her ne ise.


Bu öneriyi neden yaptım?


Son günlerin tartışmalarını, ölçü dışında sayfalarına aktaranları gördüğümden.


&[#]8230; ve bir de taraflardan birinin -sözüm ona- gazeteleri satın aldığı yorumlarından rahatsız olduğum için.


Gazetecileri savunmak durumunda kaldığımdan.


Mesleğimin bunca sene sonra ezilmek istenmesini içime sindiremediğimden.


Yoksa tartışmaların içine dalmak, gazete patronlarının rekabete dayalı itişmelerine yandaş olmak, niyetinde değilim.


Bildiğim bir şey varsa, işinin hakkını veren gazete ve gazeteciler geçici sorunlarında üstesinden gelebilecek bilgi ve beceri sahibidirler.