Zonguldak&[#]8217;taki en büyük sorunlardan biri, aidiyet duygusudur.

İnsan bir yere, bir şeye, bir kişiye, bir yöreye, bir şehre, bir mahalleye ya da köye ait hisseder kendini.

Peki, Zonguldak böyle mi?

Kömür yoğun çıkartılırken, EKİ&[#]8217;ye ve sonra TTK&[#]8217;ya ait hissediyordu insanımız kendisini.

Ülkenin dört bir yanından gelenler, &[#]8220;Küçük Almanya&[#]8221; olarak gördüler bu kenti.

Para kazandılar. Memleketlerine götürdüler. Kimi kaldı burada. Ticaret yaptı. Arsa aldı. Ev yaptı. Ama bir türlü ait olamadı bu şehre.

Zonguldak Merkez&[#]8217;i zaten çok sonra şehir olduğu için bu aidiyet duygusundan yoksun kaldı hep.

Çıkın Gazipaşa Caddesi&[#]8217;ne. Sorun bakalım önünüze gelene, &[#]8220;Nerelisin?&[#]8221; diye.

Başlarlar size söylemeye&[#]8230; Çaycumalı, Devrekli, Beycumalı, Gökçebeyli, Bartınlı, Karabüklü, Çankırılı, Kastamonulu, Sinoplu, Samsunlu, Ordulu, Giresunlu, Trabzonlu, Rizeli, Gümüşhaneli, Bayburtlu, Artvinli, Hopalı&[#]8230;

&[#]8220;Zonguldaklıyım&[#]8221; diyen çok azdır.

İşte bu kentin en büyük meselesidir.

İnsanları, &[#]8220;Zonguldaklılık&[#]8221; kimliği altında birleştirecek bir unsur da kalmamıştır artık.

Bu kentin ruhu kaybolmuş.

Takımı küme düşmüş.

Siyasetçisi küme düşmüş.

Esnafı ve ekonomisi küme düşmüş.

Devrek-Çaycuma çekişmesi, Ereğli-Zonguldak çekişmesi, Rize-Trabzon çekişmesinin yaşandığı bir şehirde, nasıl oluşturulacak aidiyet duygusu?

Lafa gelince, &[#]8220;Zonguldaklıyım&[#]8221; deyip, cenazeni alıp &[#]8220;memleket&[#]8221;ine götürürsen, nasıl oluşacak bu aidiyet duygusu?

Siyasetçisi ve bürokratı basamak olarak kullandı bu şehri.

Bu şehirden seçilip hala bu şehirde yaşayan kaç siyasetçi tanıyorsunuz siz?

Ya da bu kente gerçekten çok büyük hizmetleri olmuş kaç bürokrat tanıyorsunuz?

Ama biz bu şehirden sandık sandık oy alıp başka şehirlerde yaşayan siyasetçileri çok iyi tanıyoruz. Zaman zaman kendilerini ziyaret bile ediyoruz.

Bu şehirde görev yapıp büyük vilayetlere giden bürokratları da ziyaret etmedik mi? Bir ahde vefalarını gördünüz mü onların?

İşadamı, para kazanacak pazar olarak gördü bu şehri.

Lafa geldi mi, herkes çok seviyor bu şehri. Gelen vuruyor, giden vuruyor, zavallı şehrime benim. Hani &[#]8220;düşenin dostu olmaz&[#]8221; derler ya. Politikacılarımız ve bürokratlarımız yüzünden kötü yola düşen bir şehirdir Zonguldak. Onun için herkes çok seviyor! İşini gören, dönüp arkasını gidiyor. Olan bu şehirde yaşayan, bu şehirde kalan, bu şehirde ölen insana oluyor.

Bu şehirden çok para kazananlara bakın.

Bu şehirde tefecilik yapanlara bakın.

Bu şehirde mafyacılık yapanlara bakın.

Bu şehirde siyaset yapanlara bakın.

Bu şehirde bürokrat olanlara bakın.

Ne kadar çok birbirlerine benziyorlar değil mi?

Bir de bu yazıyı okuduktan sonra aynaya bakın&[#]8230;

Ne kadar birbirimize benziyoruz değil mi?

Keşke, &[#]8220;üzüm üzüme baka baka&[#]8221; kararmasaydı.

Keşke, bu kent bu hale gelmeseydi.

Kıssadan Hisse: Açlık

Fatih, hocası Akşemseddin&[#]8217;e sorar:

&[#]8220;İnsan açlığa ne kadar dayanabilir?&[#]8221;

Akşemsettin cevap verir:

&[#]8220;Ölünceye kadar.&[#]8221;

Günün Fıkrası: Bize her yer!

Bizim Temel ölmüş, öteki tarafta demişler ki:

&[#]8220;Sevaplarını ve günahlarını ölçtük-biçtik, eşit çıktı. Cennete mi gitmek istersin, cehenneme mi?&[#]8221;

Temel:

&[#]8220;Fark eder mi, bize her yer Trabzon!&[#]8221;

Günün Sözü:

Elinizde ise, başka insanlardan daha akıllı olun, ama sakın onlara bunu söylemeyin.

P.Lord Chesterfield