İkinci Makas&[#]8217;tan Zonguldak istikametine gelirken, TTK&[#]8217;ya ait garaj ve Merkez Atölyeleri´nin önünden geçerken, kanalizasyon projesi kapsamında kazı yapılmış, çalışma tamamlanmış, üzerine asfalt kaplanmıştı.
Yol, yol olmaktan çıkmış; merdivene dönüşmüş.
Buradan çağrı yapıyorum.
Kentimizin Valisi Sayın Erdal Ata ile Belediye Başkanımız Sayın Muharrem Akdemir aynı araca binsinler, araç şöyle 70-
Ne hissedecekler merak ediyorum.
O asfaltı gözleri hiç görmeyen biri yapsa, el yordamıyla yaptığı hatayı görebilirdi.
Bu kentin insanı bu kadar mı değersiz?
Allah aşkına.
Kanalizasyon sorununu çözeceğiz derken yolun bokunu çıkarttınız.
Kıssadan hisse: Anlayana..
Askerliğini bitirmiş olan genç, askerliğini yaptığı şehirden ailesini aradı; &[#]8220;Anne, baba. Eve dönüyorum, ama sizden bir şey rica ediyorum. Yanımda bir arkadaşımı da getirmek istiyorum&[#]8221; dedi.
&[#]8220;Memnuniyetle, onunla tanışmak isteriz&[#]8221; diye cevapladılar. Oğulları; &[#]8220;Bilmeniz gereken bir şey var&[#]8221; diye devam etti.
- Arkadaşım savaşta ağır yaralandı. Bir mayına bastı ve bir koluyla ayağını kaybetti. Gidecek hiçbir yeri yok ve onun gelip bizimle kalmasını istiyorum.
- Bunu duyduğuma üzüldüm oğlum. Belki onun başka bir yer bulmasına yardımcı olabiliriz.
- Hayır. Anne, baba. Onun bizimle yaşamasını istiyorum.
&[#]8220;Oğlum&[#]8221; dedi babası. Bizden ne istediğini bilmiyorsun. Onun gibi özürlü biri bize korkunç bir yük olur. Bizim kendi hayatımız var, bunun gibi bir şeyin hayatımıza engel olmasına izin veremeyiz. Bence bu arkadaşını unutup eve dönmelisin. O kendi başının çaresine bakacaktır.&[#]8221;
Oğlu o anda telefonu kapattı. Ailesi ondan bir süre haber alamadı. Ama birkaç gün sonra polisten bir telefon geldi. Oğullarının yüksek bir binadan düşüp öldüğünü öğrendiler. Polis bunun intihar olduğuna inanıyordu. Üzüntü dolu anne-baba oğullarının cesedini tespit etmek için şehir morguna götürüldüler. Onu tanıdılar ve bilmedikleri bir şey daha öğrenince dehşete düştüler: Oğullarının sadece bir kolu ve bir bacağı vardı.
Bir çoğumuz bu hikayedeki aile gibiyiz: Güzel olan ya da birlikte olmaktan zevk aldığımız insanları sevmek bizim için çok kolay, ama bize rahatsızlık veren ya da yanlarında kendimizi rahatsız hissettiğimiz insanları sevemiyoruz. Bizim kadar sağlıklı, güzel ya da akıllı olmayan insanlardan uzak durmayı tercih ediyoruz...
Günün Fıkrası: Vay aptal!