Dün okullar yarı yıl tatiline başladı.
Haberciler ellerinde mikrofon, okullara daldılar.
Miniklere tatilde neler yapacaklarını soruyorlar.
Çocuklar cin!
&[#]8220;Tatilde kitap okuyacağım. Ders çalışacağım&[#]8221; diye yanıt veriyorlar.
Hemen hemen hepsi aynı şeyleri söylüyorlar.
Bir yandan da, göz ucuyla kameraya bakıp hafifçe gülümsüyorlar.
Belli ki tatilde kitap okumayacaklar.
Ders çalışmayacaklar.
Eğer bunları yapacak olsalar neden tatile çıkıyorlar ki?
Öğretmenler, eğitim uzmanları, çocukların tatil sırasında gönüllerince yaşamaları taraftarı.
Gezip eğlenmeleri gerekiyor.
Ancak çocuklar daha tatile başlamadan üzerlerine çöken baskı sonucu, kitap okuyacaklarını, ders çalışacaklarını belirtmek zorunda kalıyorlar.
Aileler çocukların üzerinde atmaca gibi gezinip baskı yapıyorlar.
&[#]8220;Bak o dersten arkadaşlarından daha düşük not almışsın. Hadi otur da çalış biraz.&[#]8221;
Yahu bırakın kendi hallerine çocukları.
Şu tatili nasıl geçirmeleri gerekiyorsa öyle geçirsinler.
Siz çocuklarınıza asıl o konuda yardımcı olun.
Çocuğun şu ya da bu dersten, arkadaşlarından biraz geride olması kusur değil.
Kusur, çocuğun çocuk gibi yaşamak istemesinin önüne çekilen setlerde.
Bu kusuru kendim de işliyorum.
O yüzden daha altı yaşına basmamış kızım ile sürekli itişiyoruz.
O isyan ediyor.
Ben isyanı bastırmaya çalışıyorum.
O bunalıma giriyor.
Ben bunalımdan nasıl çıkacağını düşünüyorum.
Evde kıyamet kopuyor.
Bir başka deyişle, kendimi her şeyi bilmekle yükümlü tuttuğumdan, çocuğumun üzerinde iyilik olsun diye baskı oluşturuyorum.
Çocuğumun her geçen gün, -beni çok sevmesine karşın- dediklerimi dinlemediğini hatta tam karşı davranışlar içine girdiğini görüyorum.
Neyse, okul tatile girdi.
Benim kız da on beş gün tatil yapacak.
Tatil süresi içinde ona hiç karışmayacağım.
Ne yaparsa yapsın.
Kırsın döksün.
Kendine zarar versin.
Dönüpte bakmayacağım yaptıklarına.
Tatil ya!
Aman yarabbi!
Neler söylüyorum?
Elbette öyle yapmayacağım. Gene belli hallerde uyaracağım.
Diğer çocukların ailelerine önerdiklerimi geri alıyorum.
Aman ha, çocuklarınızı başı boş bırakmayın!
Onlar ile arkadaş olmanın yollarını aramak ve çocuklarımız ile arkadaş olmak zorundayız. Bu tatilde buna çalışmalıyız.Bizim tatil ödevimiz bu olsun.
