Farkında mısınız?
Çok kırılgan olduk.
Bizi ilgilendirsin-ilgilendirmesin en ufak olaylara alınıyoruz.
Kırılıyoruz.
Kendi adımıza değil.
Başkalarının adına kırılıyoruz.
Başkalarını savunmaya çalışıyoruz.
Kendi sorunlarımızı ötelemek için böyle davranıyor olabilir miyiz?
Kim bilir.
Sıkıntılar içindeyiz.
İşsizlik bir yanda.
Geçim zorluğu bir yanda.
Barınma eksikliği bir yanda.
Daha benzer sorunlar bir yanda.
Biz başka taraflarda çözüm arama peşindeyiz.
Belki çözüm aramak yanlısı da değiliz.
Kendi sorunlarımızın altından kalkamayacağımızı mı düşünüyoruz?
Kendi göbeğimizi kendimiz kesemeyecek durumda mıyız?
Öz güvenimiz yerlerde mi sürünüyor?
Her konuda birey olarak güvencede hissetmiyor muyuz kendimizi?
&[#]8220;Dur hele, yarın belki her şey düzelir&[#]8221; diye mi düşünüyoruz?
Alışkanlıklarımızın değişmesi mi canımızı sıkıyor?
Kimin adına ne için kırılganlık içine giriyoruz?
Kime kırılacağımızı bilmiyoruz değil mi?
Evet soruları bir kenara itelim.
Sorunlara çözüm arayalım.
Önerisi olan var mı?
Cevabınız derin bir sessizlik gibi geliyor bana.
Susuyorsunuz.
Sorunları yaratanların, sorunları çözeceğine inananların sayısı her
geçen gün daha da artıyor.
&[#]8220;Nasıl olsa çözülür. Bekleyelim bakalım&[#]8221; takıntısı içine girdiniz bile.
Beklemekte yarar görüyorsanız bekleyin.
Atalarımız da öyle önermişler zaten.
&[#]8220;Sabreden derviş, murada ermiş&[#]8221;
Şarkımız bile var.
&[#]8220;Sabret gönül, bir gün olur bu hasret biter.
Çekilen acılar canım gün olur diner.&[#]8221;
Madem sabredeceğiz.
O halde başkalarının adına kırılıp, alınmanın ne yararı var?
&[#]8220;Sabrın sonu selamettir&[#]8221; der, oturur tüm sorunların çözülmesini bekleriz.
&[#]8220;Her şey yolunda, ortalık güllük gülistanlık&[#]8221; diyenlerdenseniz hiç mesele yok.
Gönlümüz zaten, her şeyin yolunda olmasından yana.
Biz bakmasını bilmiyoruz demek.
Bakmasını bilmediğimiz için, görmemiz de mümkün değil.
Ancak birilerinin de iyi olan ne varsa bize göstermesi gerekmez mi?
