Kozlu’nun tarihi Zonguldak tarihi kadar eski. Havzanın maden müdürlüğünün olduğu ilk adres Kozlu’daydı... Madenciliğin A’dan Z’ye yaşandığı bir coğrafyadır Kozlu… Yerli ve yabancı şirketlerin havzadaki kömürün büyük bir kısmını Kozlu’daki ocaklardan çıkarılıyordu. Zonguldak Kozlu arasındaki bağlantı yolunun da bir tarihi var tabi ki! …
1930 yılına kadar Zonguldak Kozlu arasında, kara ulaşımını sağlayacak kullanışlı bir yol yoktu. Denizden motorlarla ya da küçük sandallarla taşımacılık yapılıyordu... Karadeniz’in keyfi gelirse tabi… Fırtınalı havalarda, denize paralel patika yollardan yaya olarak veya at üzerinde ulaşım sağlanıyordu. Arazinin dağlık ve taşlık olması, kıyı şeridinin denize dik olması karayolunun geç gelmesinde önemli rol oynadı.


Zonguldak Kozlu arasına, Zonguldak tarafından bakarsak, Baklaya ve İncivez bölgesi uzun yıllar bakirliğini korumuş, son 50 sene içinde diğer bölgelere oranla % 100 daha fazla yapılaşma göstererek doluluk kapasitesini aşmıştır. Oysa bu bölge 1950’lere kadar tercih edilmeyen, bodur bitkilerim hakim olduğu ıssız ama doğallığını koruyan bir bölgemizdi…


1930 yılında açılışı yapılan Zonguldak Kozlu arası ilk karayolu bağlantısı 1955 yılında açılan Zonguldak Ereğli bağlantılı İstanbul karayolunun Zonguldak girişi oldu.



Artan yoğunluk, yol kenarındaki yapılaşma, dik rampa ve virajlar trafiği karşılayamaz duruma getirince sahil yolu gündeme geldi. 1957 tamamlanan liman ve merkez Lavuar tesisleri yapılırken, dolgu için Baklaya bölgesinden alınan kaya ve hafriyat, sahilde servis yolu oluşmasını sağlamıştı. Aynı şekilde Lavuar’dan çıkan kömür atıkları taşıyıcı bantla Balkaya’dan denize dökülüyor, yıllar geçtikçe akıntıların sürüklediği döküntü Kozlu’ya kadar olan denize dik sahil bandında kumsal olmasına da sebep oldu. Bu oluşum sahil yolu için bir lütuftu…


1973 yılında Balkaya’da Uzunmehmet Anıtı’nın yapılması karar verildiğinde Zonguldak Kozlu arasındaki sahil yolu henüz yoktu. Anıtın bitirilmesinden kısa bir süre sonra Zonguldak Kozlu sahil yolu, bir bölümü dağ kesilerek, bir bölümü de deniz doldurularak tamamlandı…


Kozlu maden ocaklarından çıkan atıklar, Kozlu merkezi kullanım sahasının genişletilmesi için Kozlu körfezi doldurularak denizden yer kazanıldı…


KASAP İSMAİL’İN TARLASINDAN, KASAPTARLA’YA…

Znguldak’ı Kozlu’ya bağlayan sahil yolunun, belediye sınırlarından itibaren Kozlu tarafında kalan kısmı “Kasaptarla” bölgesidir. Kasaptarla Plajı’da bu araziye kıyı olan denizin dolgu olan kumsalının adıdır.


1975 yılında açılan sahil yolu ve daha eski olan 1930 yılında açılan Zonguldak Kozlu üst yolundan öncesini bilirsek Kasaptarla adının nerden geldiğini anlamış oluyoruz…
Zonguldak Kozlu belediye sınırı olan İncivez’den Kozlu istikametine doğru, önce Domuzini ve sonra Kasaptarla’daki maden ocaklarından çıkartılan kömürün Kasaptarla lavuarında yıkanıp, atıkların denize döküldüğü bölgenin bitişi olan alandır… Daha önceleri tarlasında hayvan besleyen, mandra çiftliği kurup kesim yapan Kasap İsmail’in arazisidir… Kasap İsmail sonra kömür mostralarına rastlayınca madenciliğe başlar ve bölgede adıyla anılan “Kasaptarla” madenlerinin ilk ev sahipliğini yapar.


1933 yılında İtalyan’ların kurduğu elektrik santrali bu arazi üstündedir. Sanayi etrafında yerleşmede olur, bu bölge bugünde aynı isimle anılan, Kasap İsmail’den “Kasaptarla”ya dönüşmüştür…


KOZLU HAVZASININ KURULUŞU…

1840 ‘lı yıllarda Kozlu’da kömür arama ve küçük ölçekli üretiminin yapıldığını yazışmalardan öğreniyoruz. Saray Başkatibi’nin Bolu Feriki’ne (Korgeneral) yazdığı 12 Safer 1257 (6 Nisan 1841 ) tarihli yazı, Kozlu ve taşkömürü ile ilgili Osmanlı belgelerinin olasılıkla ilkidir.1848 yılında havza sınırları belirlenip, Padişah Vakfı’na devredilmesinden sonra, tüm havzada olduğu gibi Kozlu’da da maden ocakları, çok sayıda şirket tarafından “imal ruhsatları” ile işletilir.Demiryolunun sürülmesi nakliyat ve yükleme sorunlarının çözülmesi sonucu üretim artışı sağlamak amacıyla, 1851 yılında, İngiliz mühendis Barklay (Barclay Brothers) ve 8 maden nezaretçisi Evkaf Nezareti tarafından özel anlaşma ile havzaya getirilir. Havzadaki çalışmaları takip etmek üzere Ereğli’de görevlendirilen ve Kozlu ocaklarının başında bulunan saray mühendisi Enis Bey tarafından, İngiliz uzmanların kalacağı lojmanlar yaptırılır. İngiliz teknik elemanların gelmesiyle, Kozlu merkez seçilerek, yeni ocaklar açılır. Bu dönemde daha önce getirilen Hırvat işçiler çalıştırılmaya devam edilir.


İngiltere’den getirilen demiryolu malzemesi ve vagon ile, Havza’da ilk demiryolu taşımacılığı olan, Kozlu sahilinden ‘Papaz Havzası’na kadar ‘dekovil hattı’ yapılır. Ayrıca, sahilde yükleme tesisleri Barklay tarafından 1851-1852’de Kozlu’da yapılır, dekovil hattında vagon katarlarının taşınmasında katırlar kullanılır. Kozlu’da İngilizler tarafından sürülen dekovil hatları demiryollarının başlangıcı olur. Bazı ocaklar da Mir-i Ocaklar (devlet ocakları) adı altında istihkâm subay ve erleri (asker işçiler) tarafından işletilir. 1878’de havzadaki ocaklar numaralandırılırken ilk 33 numara kozlu ocaklarına verilir. Daha sonraki yıllarda bu sıralamanın bozulduğu görülür.


KOZLU’NUN VE KOZLU’DA MADENCİLİĞİN HİYERARŞİK TARİHİ…

1854… Kozlu-Zonguldak ve Üzülmez mıntıkasındaki kömürlerin işletilmesi, Kırım Savaşı süresince İngiliz ve Fransızların denetimine girdi. Üretilen kömürler bu ülkelerin donanma ihtiyaçlarının karşılanmasında kullanıldı.


1885… Havzanın ilk kuyusu olan, 1 numaralı Kurci Kuyusu Kozlu’da Kurci şirketi mühendisi G. Ralli tarafından açıldı.

1908… Havzanın kontrolü Bahriye Nezaretinden alınarak Nafıa Nezaretine verildi ve “Ereğli Maadin-i Hümayun Nezareti” unvanı “Ereğli Madenleri Umun Müdürlüğü”ne dönüştürüldü. Ereğli’de bulunan müdürlük Kozlu’ya, Bahriye Kışlalarına taşındı.


1910… Ereğli Madenleri Müdürlüğü, Kozlu’dan Zonguldak’a yeni yapılan binaya nakledildi (11 Haziran).

1926… İş Bankası Zonguldak Kömür Havzası’nda Kozlu Kömür İşleri TAŞ’ı (Kömüriş) kurdu. (Daha sonraki yıllarda da Maden Kömürü TAŞ (Türkiş), Kilimli Kömür Madenleri TAŞ ve Kireçlik Kömür Madenleri TAŞ’ı kurdu.).

1930… Zonguldak Kozlu üst yol açıldı…


1937… Etibank Ereğli Kömürleri İşletmesi T.A.Ş.’ı (EKİTAŞ) kurdu (28 Nisan).3146 sayılı yasa ile Ereğli Şirketi’nin sahip olduğu tüm mal varlıkları Etibank’a devredildi (31 Mart). İhsaniye İtalyan ocaklarının ve Kömüriş’in İş Bankası ve Fransız hisselerinin alınmasından sonra, Kozlu Kömür İşletmesi, EKİTAŞ’ın bir kuruluşu olarak teşkilatlandı (27 Ağustos).

1939… Kozlu-Kasaptarla Ocağında patlama oldu, 23 kişi öldü (27 şubat).

1947… Kozlu - İncirharmanı Ocağında patlama oldu, 53 kişi öldü (27 Eylül).

1950… Kozlu Uzunmehmet 1 kuyusu açıldı…


1951… Kozlu Kılıç lojmanları inşaatı başladı…


1954… Kozlu - İncirharmanı Ocağında patlama oldu, 13 kişi öldü (20 Ağustos).

1960… Kozlu – İncirharmanı Ocağında patlama oldu, 25 kişi öldü (14 Mart).

1968... Kozlu–İncirharmanı’nda patlama oldu, 5 kişi öldü (30 Aralık).

1972… Kozlu-İncirharmanı ve Çaydamar’da patlama oldu, toplam 24 kişi öldü (23 Ekim).

1973… Kozlu–İncirharmanı ocağında patlama oldu, 2 kişi öldü (8 Ağustos).

1974… Kozlu - İncirharmanı ocağında patlama oldu, 3 kişi öldü (15 Eylül).


1975… Zonguldak Kozlu sahil yolu açıldı…

1983… Kozlu-İhsaniye Ocağında patlama oldu, 10 kişi öldü (11 Nisan).

1992… Kozlu Ocaklarında patlama oldu, 263 kişi öldü (3 Mart).

2012… Kozlu ilçe oldu…

2014… Kozlu’da bulunan Ortodoks cemaatine ait, asırlık kilise 31 Ocak 2014 tarihinde yıkıldı…



Yardımcı kaynaklar…
Zonguldak Nostalji
zonguldaknostalji.com
taskomuru.gov.tr
Tuna Aratoğlu
Sosyal medya