Bir günlüğüne beldesini, ilçesini soyan belediye başkanlarını yazmıyoruz.

Belde ve ilçe belediyelerini “Yağma Hasan’ın Böreği’ sanan arsız müteahhitleri yazmıyoruz.

Bugün, kamu mallarını yağmalayanları, kamu arsalarına konanları, kaçak bina yapanları, hafriyat alanı oluşturanları yazmıyoruz.

Bugün şehidimiz var.

Kilimli Subatanlı İslam Çakar, Bitlis Sehi Dağları’nda şehit düştü.

Daha 25 yaşındaydı...

Bir yıl olmuştu evleneli…

Ama bu hayatın sefasını süremedi.

O yüzden biz bugün çevreyi kirleten, daha çok para kazanmak için filtrasyon tesislerini çalıştırmayan termik santralleri de yazmayalım.

Ülkenin bir yanını cehenneme çeviren it sürüleriyle mücadele eden bir Zonguldaklı şehit düştü.

O halde biz de bugün; Zonguldak için, ülke için, madenlerde ciğerlerini çürüten madencileri yazalım.

Çalışırken, çalışma şartlarının zorluğuyla, emekli olunca hayatın zorluklarıyla, sonra ciğerlerindeki maden hastalığının verdiği zorlukla, son nefesini bile vermekte zorlanan maden şehitlerini yazalım bugün.

Ama bugün, o şehit madencilerin sırtında asalakça geçinenleri yazmayalım.

İşe gitmeden maaş alanları, TTK’nın malına göz koyanları da yazmayalım.

Bugün kepengi kapatalım.

Jandarma Uzman Çavuş İslam Çakar şehit oldu, onu yazalım.

Komutan haberi verince olduğu yere yığılan annesi Azime Çakar’ı yazalım.

Azime Annenin gözyaşları süslesin köşemizi…

PTT emeklisi baba Şeref Çakar’ı yazalım.

Şeref Babanın buğulu gözleri süslesin köşemizi…

Bugün şehidimiz var.

Yapılmayan yollarımızı yazmayalım.

O yollarda pisipisine ölen insanımızı yazmayalım.

Kaçak ocaklarda yitip giden canları yazmayalım.

İş bulamadığı için bu kentten göçen gencecik insanları yazmayalım.

Emekli olup bu şehirden kaçanları da yazmayalım bugün.

Bugün Şehit Çavuşumuz İslam Çakar’ı yazalım.

Onun yiğitliğini yazalım.

Elinde silahıyla verdiği pozu yazalım bugün.

Hain pusuda nasıl şehit düştüğünü yazalım.

Kalleş teröristlerin karşısına çıkamadığı İslam’ı yenebilmek için yola döşedikleri el yapımı patlayıcıları yazalım.

Ey Zonguldak…

Bugün şehidimize sahip çıkalım.

İşi-gücü bırakalım.

İslam Çakar’ı karşılamaya koşalım.

Hani o kalleşler, çaputlara sardıkları tabutlarını binlerle uğurluyorlar ya…

Biz de İslam’ı elimizde Türk bayraklarıyla karşılayalım.

Bayraklarla uğurlayalım.

Görsün o kalleş PKK, bu halkı el yapımı patlayıcılarla bitiremeyeceğini...

Görsün bu halkın öyle 50-100 şehit vererek bölünemeyeceğini…

Bugün herkes kendini Azime Anne ile Şeref Babanın yerine koysun.

Bitlis’ten gelen şehit bizim olsun.

Şehidimiz İslam Çakar’ı bağrımıza basalım.

Azime Anaya, Şeref Babaya destek olalım.

Sadece onlara değil, bugün vatana sahip çıkalım.

Mekanın cennet olsun şehidim.