Dün sabah erkenden Ankara&[#]8217;ya gittim.
Saat 14.12&[#]8217;de Serdar Aydan aradı.
&[#]8220;Ali Rıza, merhaba... Hüseyin Şeker&[#]8217;i kaybettik!&[#]8221;
Öylece dondum kaldım.
Hayatımın son 15 senesi bir film şeridi gibi geçti, gözümün önünden.
Genel Yayın Yönetmenimiz Atilla Öksüz&[#]8217;ü aradım.
Acı haberi verdim.
Zonguldak koca bir çınarını kaybetti.
Hey gidi Hüseyin Amca&[#]8230;
Bizi yalnız bıraktın, kestane-palamut ayında.
Başımız sağ olsun&[#]8230;
Tüm Şeker Ailesi&[#]8217;ne Allah sabırlar versin.
Öncelikle de Afet Yenge&[#]8217;ye&[#]8230;
Sabır koçumuzdu&[#]8230;
&[#]8220;Hırçın Ali Rıza&[#]8221; derdi bana.
Ve Atilla&[#]8217;ya, &[#]8220;Aşık Atilla!&[#]8221;
&[#]8220;Acele etmeyin&[#]8221; en önemli nasihatiydi.
Sabır koçumuzdu bizim.
Sağlıklı günlerinde iki günde bir fırçalardı bizi.
Hangimize denk gelirse&[#]8230;
En çok da Bayram Tomakin&[#]8217;le anlaşırdı.
Tomakin, Hüseyin Amca&[#]8217;yı iki saat dinlese, &[#]8220;gık&[#]8221; demezdi.
Yüksünmezdi.
Biz savunmalar yapar, bir şeyler söylerdik kendimizce.
Ama öyle bir söz söyler, telefonu kapatırdı ki, hem söylediklerimizi unuturduk, hem de Hüseyin Amca&[#]8217;nın ilk söylediklerini&[#]8230;
&[#]8220;Acele etmeyin&[#]8221; derdi.
Kendisi acele acele gitti.
Kendisini yıllardır bekleyen kızına&[#]8230;
Mekanın cennet olsun&[#]8230;
Pusula&[#]8217;nın Dedeman&[#]8217;daki gecesine takım elbiselerini giyip gelmiş, gecenin yıldızı olmuştu.
&[#]8220;Bana yine giydirdiniz bu takımları&[#]8221; dedi.
&[#]8220;Daha dur Hüseyin Amca, yine giyeceksin&[#]8221; dediğimizde, kaşlarını kaldırıp şöyle bir bakmıştı bize.
O koca adamın içinde küçücük yaramaz bir çocuk vardı.
Durur durur çıkardı.
Yaş ilerler, o çocuk uslanacağına, yaramazlığı her gün artardı.
Bizimle resmen oynardı.
Telefon açar, &[#]8220;Berran evde yok. Bana kızlardan birini yolla, bir de yazacak bir şey yolla&[#]8221; dedi.
Bizim Elvin, dizüstü bilgisayarla Fener&[#]8217;e çıkar, yazıyı yazar gelirdi.
Kızlara mutlaka hediye verirdi.
Çocuklarımızı sevindirirdi.
Kimine şeker, kimine para, kimine oyuncak verirdi.
Sanırım bu bayram için hazırlığını bile yapıp da gitmiştir Hüseyin Amca.
Bayramda Hüseyin Şeker&[#]8217;e gitmek, elini öpmek, sohbet etmek bizim için bir gelenek olmuştu.
Bizi de öksüz bıraktın Hüseyin Amca.
Artık Afet Yenge&[#]8217;yi yalnız bırakmacağız bayramlarda&[#]8230;
Ruhun şad, mekânın cennet olsun.
Yazamıyorum.
Kelimeler düğümleniyor bilgisayara.
Hoşça kal Hüseyin Amca&[#]8230;
