Biz yıllardır üniversite ile kentin bütünleşmesi gerektiğini savunuruz.


Rektörler değişir, bu kural değişmez. Üniversite ile kent bütünleşmez.


Bunu bir kez daha gördük.


Önceki rektörümüz Prof. Dr. Bektaş Açıkgöz son bir-iki yılında üniversiteyi tam olarak olmasa bile kendini, kente açmıştı.


Hocamızı eşiyle el ele caddelerde görmek bizi çok mutlu ediyordu.


Yeni rektörümüzü halkın içinde göremiyoruz.


Görmek için görev süresinin bitimini bekleyeceğiz.


Şahsen artık üniversite ile kentin bütünleşmesini, daha sıcak ilişkiler kurulmasını beklemeyeceğim.


Çünkü olmuyor.


Ne kentte, ne üniversitede böyle bir çabayı görmüyoruz.


Kendimizi kandırmanın da bir alemi yok.


Öyle değil mi?



İnsanlar neden ikiyüzlüdür?



Robin Sharma&8217;nın "Her insanın aynalara göstermediği bir yüzü ve kimseye söylemediği bir hüznü vardır" sözünü Facebook&8217;ta paylaştığımda Esra Güner Hangün ablamızdan mesaj geldi.


&8220;Sana bir öykü gönderiyorum&8221; dedi.


Ve işte o kısa öykü:


&8220;Dünya ilk yaratıldığında iki halk vardı; insanlar halkı ve aynalar halkı... İnsanlar halkı riyanın, yalanın ve kötülüğün hüküm sürdüğü bir ortamdı. Aynalar halkı ise tam tersine, gerçeklerin, doğruların hüküm sürdüğü temiz ve güzel bir hayatı yaşardı... Bu yaşam farkı iki halkı yüzyıllar süren bir savaşa sürükledi. Savaşı tam aynalar halkı kazanıyorken, insanlar halkının büyücüsü bir büyü yaptı ve tüm aynalar halkını sırlı bir camın arkasına hapis etti.


İşte o günden beri insanlar halkından her kim o sırlı camın önüne geçse karşısına aynalar halkından biri çıkar.&8221;


İkiyüzlü insanlara kızıyoruz.


Keşke iki yüzleriyle kalsalar.


Yüzsüzler ve çok yüzlülerle uğraşırken bir de ikiyüzlülerle uğraşmasak!



Günün Fıkrası: Evlenirken nerdeydin?



Adamın işi varmış, Ankara´ya gidiyormuş, tam uçağa binerken kulağında bir ses:


- Binme, bu uçak düşecek!


Dönmüş, bakmış, kimse yok, ama içine de bir kurt düşmüş, binmemiş.


İkinci uçağı beklerken kara haber ulaşmış:


- Uçak düştü kurtulan olmadı!


Koşmuş Haydarpaşa´ya, bilet almış, tam trene binecek, aynı ses kulağında:


- Binme, bu trene, raydan çıkacak!


Dönmüş, bakmış yine kimse yok, trene binmemiş, gelmiş eve, sabah gazeteyi açınca tüyleri ürpermiş:


- Tren Eskişehir´de raydan çıktı. Şu kadar ölü, şu kadar yaralı...


Allah´a şükretmiş, koşup otobüse bilet almış, tam binerken yine o ses:


- Binme, freni patlayacak!


Dönmüş yine kimse yok! Dayanamamış, bağırmış:


- Sen kimsin yahu?


- Ben senin iyilik meleğinim!


Adam iyice kızmış:


- Ulan evlenirken neredeydin!




Günün Sözü:



"Her insanın aynalara göstermediği bir yüzü ve kimseye söylemediği bir hüznü vardır."


Robin Sharma