Zonguldak kendi iç dinamiklerinden yeni siyasetçiler çıkarma konusunda başarısız olmuş bir il.


Deneyim, tecrübe bir yana ancak genç isimler şart.


Her seçim döneminde olduğu gibi bu seçimler öncesinde de eski isimler gündemde.


Bu iyi bir şey mi, kötü bir şey mi?


Bunu en iyi yorumlayacak olanlarda yine deneyimli isimler.


İsmi en çok geçen üç isim var.


Birincisi Ali Uzun.


Eski Doğru Yol Partili.


Ali Uzun MHP&[#]8217;den anılıyor.


Onu en çok öne çıkaran yönü uzlaşmacı tarafı.


Dinler ve konuşur.


Kendine güveniyor.


Rahat ve donanımlı.


Diğer isim Zeki Çakan.


Siyasetin karizma ismi.


CHP ile adı geçiyor.


Ancak eski ANAP&[#]8217;lı olduğu unutulmamalı.


Yani sağa yakın biri.


Onu öne çıkaran tarafı iş bitiriciliği.


Ağır ağabeyliği.


Ömer Barutçu.


Onu bilen biliyor.


İçlerinde belki de en rahatı.


Lafı gediğine oturtan biri.


Eveleme geveleme bilmez.


Ancak bu dönem pek ismi geçmiyor.


Diğer bir isim Harun Akın.


CHP&[#]8217;de ismi gündemde.


Akın diğerlerine göre eski sayılmaz.


Yani siyasette eskiye rağbet var.


Olaya nasıl bakacağız?


Mevcutları bir yerlere kondurmanın ötesinde bu üç ismi bir yerlere kondurma çabaları, düşüncesi ve duygusu var insanlarda.


Bir yakıştırma söz konusu?


Neden?


Buradaki nedenin yanıtını bulmak gerekir.


Mesela mevcut Milletvekilleri, il başkanları ve adaylık düşünen diğer isimler bu üç isme yapılan bu yakıştırmaya ne diyor?


Nasıl bakıyor?


Nasıl sonuçlar çıkarıyor?


Bence siyaset yapan, yapmaya çalışan herkesin şu dönem eskiye rağbet algısının temeline inmeye ve anlamaya çalışması şart.


Çakan, Barutçu, Uzun.


Aynı dönemin sıkı, zıt ve yer yer çatışan isimleri.


Mutlaka bu isimlerin eleştirilebilecek çok yönleri vardır.


Ancak iş bitiriciliklerini de anlatılır.


Rahmetli Veysel Atasoy bugün yaşasaydı sanırım onunda ismi bugün en çok aranılan isimler arasında olurdu.


Belki de Ak Parti&[#]8217;de kabinede yer alan isimlerden biriydi.


Siyaset şablonunun şu an merkezinde olan isimler bu durumu sanırım pek anlamıyor ve görmüyorlar.


Görmek istemiyorlar.


Duygusal takılabilirler.


Bu da çok normal.


Ancak Zonguldak seçmeni nedense hala eski isimleri arıyor.


Sonuç olarak Zeki Çakan ve Ali Uzun&[#]8217;un isimlerinin yanında Ömer Barutçu ismi de değerlendirilebilir!


Çünkü toplum önümüzdeki dönem içinde temsil konusunda ciddi endişeler yaşıyor.


Sanırım eskiye rağbetin en önemli nedeni bu?




Geç gelen telaş!



Düğün zamanına daha aylar var ancak bizde telaş erken başladı.


Haliyle bu kadar zaman bekleyince telaşı da bir başka oluyor.


Altı yıldır oturduğum evden dün itibariyle taşındım.


Son dönemde yapılan apartman nedeniyle manzaranın yarınsı kaybetmiştim zaten.


Çatı katı, teras keyfi falan derken zaman zaman akreplerle de arkadaşlık etmiştim.


İnsan eşyalarını toplarken bir garip oluyor.


İnsan duvarlarla bile vedalaşıyor bazen.


Telaşı zor bir iş.


Arada bir iki iş ters gidince panik oluyor insan biraz.


Bu panik diğerlerinden çok farklı.


Yaşamayınca anlaşılmıyor.


Neyseki sorunsuz bir başlangıç oldu.


Yeni bir ev, yeni bir yuva, güzel bir çalışma odası, güzel bir manzara.


Geriye tek bir şey kaldı.


Onu da inşallah tüm dostların tanıklığında Eylül&[#]8217;de gerçekleştireceğiz.



İyilikleri başa kakan siyasetçiler!



Aslında uzun bir yazı konusu bu olay.


Kısa da olsa not düşelim.


Farkında mısınız?


Yaptıklarını halkının, seçmenin başına kakan siyasetçiler türedi.


Zaten olanları da belki biz yeni keşfettik.


Yerel yönetimlerde de böyle.


Kurumsal hizmet bazında veya ücreti karşılığında yaptığını halkının kafasına vurarak oy isteyenler ne kadar rahat!


Bununla da kalmayacaklar.


Yaptıkları hizmeti bırakın halk takdir etsin.


Milletin kafasına vura vura halktan tehditle oy alma sevdasından vazgeçin.