Zonguldak’ın Devrek ilçesine bağlı Tellioğlu Köyü’nden olan 54 yaşındaki iş insanı Erol Köksal, Almanya’dan sınır dışı edilmesinden kâğıt fabrikası sahipliğine uzanan hayat hikâyesini paylaştı.
Babası Devrek Belediyesi’nde temizlik işçisi olarak çalışan Köksal, 2000 yılında bir çalışan ve bir kamyonetle başladığı kâğıt toplama işinde, 26 yıl sonra Almanya’daki tarihi kâğıt fabrikalarından birini satın alma noktasına geldiklerini belirtti.
180 MARKLIK CEZA HAYATINI DEĞİŞTİRDİ
1994 yılında, henüz 22 yaşındayken Almanya’ya giden Köksal’ın evliliği üç ay sürdü. Dil bilmediği ve yasaları tanımadığı bir dönemde hayata tutunmaya çalıştığını ifade eden Köksal, çöpü yanlış yere attığı için kendisine kesilen 180 Marklık cezanın hayatında dönüm noktası olduğunu söyledi.
Ev sahibi Hacı Kemal’in bu olayın ardından kendisine geri dönüşüm sistemini anlattığını belirten Köksal, kâğıt toplama işine uzanan yolculuğunun da böyle başladığını aktardı.
BİR ÇALIŞAN VE BİR KAMYONETLE BAŞLADI
1997 yılında oturum izni alamadığı için Almanya’dan sınır dışı edilen Köksal, Türkiye’ye döndüğünde sokaklarda ve dükkânların önünde biriken kâğıt ve kartonların dikkatini çektiğini anlattı.
Askerlik döneminde bu işi yapmanın ve büyütmenin hayalini kurduğunu söyleyen Köksal, Nisan 2000’de 13 bin Mark sermaye, bir çalışan ve bir kamyonetle işe başladığını belirtti.
Çevresindeki insanların başlangıçta işine şaşkınlıkla yaklaştığını dile getiren Köksal, o günleri şöyle anlattı:
“‘Koca kamyonetle kâğıt mı toplanır?’ diyorlardı. Topladık… Yorulduk, mücadele ettik, düştük, kalktık ama vazgeçmedik.”
“SATIN ALMA BORCUNUN TAMAMINI KAPATTIK”
Almanya’nın tarihi kâğıt fabrikalarından birini satın aldıklarını açıklayan Köksal, paylaşımından bir hafta önce satın alma borcunun tamamını kapatarak fabrikanın mülkiyetini de aldıklarını ifade etti.
Yaşadıklarının kendisi için ticari başarının ötesinde bir anlam taşıdığını vurgulayan Köksal, duygularını şu sözlerle paylaştı:
“1997’de Almanya’dan sınır dışı edilirken elimde bir bavulum vardı. 2026’da Almanya’ya döndüğümde ise elimde bir kâğıt fabrikasının anahtarı… Bir zamanlar ne yapacağını bilmeden Almanya’dan gönderilen o genç delikanlının, yıllar sonra aynı ülkeye başı dik dönmesinin hikâyesi.”
Köksal, “O gün sokaklardan kâğıt toplayan Erol ile bugün fabrika sahibi olan Erol aynı insan” diyerek, geldiği noktayı yıllar boyunca verdiği mücadelenin karşılığı olarak değerlendirdi.
