Geçtiğimiz yıl düzenlenen &8216;Medya ve Kültür Sempozyumu&8217; dolayısıyla ilk kez Zonguldak&8217;a gelen İzmirli akademisyen dostumuz mektup gönderdi.
17 Mayıs&8217;ta yaşanan grizu faciasının sarsıntılarını en az bizler kadar yaşamış Funda Hanım&8217;ın gözlemlerini ve hissettiklerini okurken, kuzeyin travmatik halinin uzaklardaki insanların yüreğini bile nasıl acıttığını görebiliyoruz.
Zaman zaman anlatmaya çalıştığımız olguları, değerleri, bir yabancı gözüyle yüzümüze vuran İzmirli dostumuza teşekkür ediyorum.
İşte &8216;Etekleri ıslak kente&8217; başlığıyla gelen o mektup:
Günün herhangi bir anında&8230;
Kenti kendim gibi hissediyorsam&8230;
Her bir tuşa vuruşumda inen her harf yüreğimden gelen bir tınıya aitse&8230;
Her an büyütüyorsam kentin içindeki içindeki yıldızlarımı, ışıklarını&8230;
Yarıp geçiyorsa kent, kendi içinden bütün sıkıntılarını, göğsünün orta yerinde huzur yağmurları yağıyorsa kentin&8230;
Zonguldak gibi&8230;
17 Mayıs&8217;ta yaşanan grizu faciasının sarsıntılarını en az bizler kadar yaşamış Funda Hanım&8217;ın gözlemlerini ve hissettiklerini okurken, kuzeyin travmatik halinin uzaklardaki insanların yüreğini bile nasıl acıttığını görebiliyoruz.
Zaman zaman anlatmaya çalıştığımız olguları, değerleri, bir yabancı gözüyle yüzümüze vuran İzmirli dostumuza teşekkür ediyorum.
İşte &8216;Etekleri ıslak kente&8217; başlığıyla gelen o mektup:
Günün herhangi bir anında&8230;
Kenti kendim gibi hissediyorsam&8230;
Her bir tuşa vuruşumda inen her harf yüreğimden gelen bir tınıya aitse&8230;
Her an büyütüyorsam kentin içindeki içindeki yıldızlarımı, ışıklarını&8230;
Yarıp geçiyorsa kent, kendi içinden bütün sıkıntılarını, göğsünün orta yerinde huzur yağmurları yağıyorsa kentin&8230;
Zonguldak gibi&8230;
Zonguldak&8217;ta yapılan Medya ve Kültür Sempozyumu&8217;nun üzerinden neredeyse bir yıl geçti.
İzmir&8217;den farklı bir kültüre doğru yola çıkarken bildiğim en önemli şey Zonguldak&8217;ta gerçekten emeğin bir yaşam algısı olduğuydu.
Sempozyum süresince gerek tanıştığımız yerel gazeteci arkadaşlar gerekse rastladığımız kent insanın yakınlığı, sıcaklığı ve aynı zamanda gözlerinde var olan hüzün beni kısa sürede Zonguldak&8217;ın aslında görülmesi gereken bir kent olduğu gerçekliğine dahil etti.
Yola düşerken insan yeni göreceği bir kent için yüreğinde bir çok duyguyu birleştiriyor.
Yeni bir kente dahil olma arzusu, merak, heyecan, kaygı, beklenti&8230;
Dahil olduğum sempozyumun dışında var olan doğayı, güzelliklerini keşfetmek, Zonguldak&8217;ın sesini dinlemek ayrı bir mutluluktu benim için.
Kentin doğal görüntüsünün yanında emeğin,
emekçi olmanın, direnişin, dayanışmanın ve paylaşımın yerleştiği yüzleri görmek, nefeslerini hissetmek yaşam algısının kentten kente ne kadar değiştiğini de kanıtlar nitelikteydi.
Zonguldak hem hüznüm hem de umudum oldu.
Emeği hâlâ anlamlı gören bir topluluğun içinde olmak, zamanın akışının kilometrelerce uzaktan fark edilir olmasına anlam kattı.
Zonguldak, içindeyseniz eğer yüreğinizi etkileyen, yaşama bakışınızı değiştiren bir yerdi.
Şimdi uzaklarda bir kentin gündelikliği içinde yaşanan grizu faciasına baktığımda acının zaman geçtikçe nasıl iç acıtıcı olduğunu daha iyi anlıyorum.
Kısacık zamanını Zonguldak&8217;ta geçiren biri olarak biliyorum ki dolaştığım bütün sokaklar, yürüdüğüm tüm yollar, baktığım her yüz geçmişin izlerini belleğime kazımama yardımcı oldu.
Ülkenin gündemi yine her zamanki hızla akıp geçti, talihsiz açıklamalar acıyı yaşayanları kendi yalnızlıklarının içine hapsetti.
Zamanın hiçbir şeye ilaç olmadığına olan inancım ülkenin anlamsız gündemlerinin ardında sizleri düşünen insanların da aynı acıyı paylaştıklarını inanmanız için duacı.
Emekçi bir babanın çocuğu olarak, emeğin, çalışmanın, paylaşmanın ve dayanışmanın ne kadar değerli olduğunu biliyorum.
Biliyorum ki kaybettiğimiz emekçi dostlarımız da aynı duygularla, üç kuruş para için, çocukları kendileriyle aynı kaderi paylaşmasın duygusuyla gözlerinin ve yüreklerinin ardına hüznü yoldaş ederek çalıştılar yıllar boyu.
Çalıştılar ki umutları çocuklarının gözündeki ışık olsun&8230;
Bu arada olay sonrasındaki gerçekleri yine çarpıtılmış haliyle ulusal medyadan takip ederken, biliyordum ki anlatılmayanlar da var.
Uzakta da olsam her gün yerel medyanız da ne yazılıyorsa okudum, sorguladım ve aynı acının içine dahil oldum.
Bu ülkenin insana, emeğe, paylaşıma ve dayanışmaya hiç değer vermediğini bilerek belki...
Belki de umut ederek...
Daha yaşanası bir ülkenin hayalini kurarak...
Emeğe saygıyı duyumsayarak.
Şimdi kaybettiğimiz emekçilerin bir kısmı babam, bir kısmı kardeşim, bir kısmı da arkadaşım&8230;
Tanımasam da yüzlerini görmesem de biliyorum ki zamanı geri döndürmeye dair bir sözüm olamayacak.
Zonguldak&8217;ta yağan yağmurlar hep onları hatırlatacak.
Bir damla yağmura bir umutla&8230;
Sizler de umut edin istiyorum, yaşadığınız kentin anlamını duyumsayarak, hissederek.
Denizle bütünleşen Zonguldak için daha iyisini hayal ederek, çabalayarak ki yaşanan facianın izleri bir diğerinin gölgesi olmasın.
Emekçi dostlarımın yıldızlar yoldaşları olsun şimdi.
Uzakta da olsam yüreğim sizinle...
Aynı acıyla, gözümden süzülen yaşların içerisinde hepiniz varsınız.
Zonguldak&8230;
Bir anıdan öte şimdi.
