Nobel ödüllü yazarımız Orhan Pamuk, &[#]8220;Her erkeğin ölümü, babasının ölümüyle başlar&[#]8221; demiş&[#]8230;

Ve yine ünlü şairimiz Cemal Süreya, &[#]8220;Sizin hiç babanız öldü mü?&[#]8221; şiirini yazmış, biz babası ölenler için&[#]8230;

[*] [*] [*] [*]

Sizin hiç Babanız öldü mü?

Sizin hiç babanız öldü mü?

Benim bir kere öldü, kör oldum

Yıkadılar, aldılar götürdüler

Babamdan ummazdım bunu, kör oldum

Siz hiç hamama gittiniz mi?

Ben gittim, lambanın biri söndü

Gözümün biri söndü, kör oldum

Tepede bir gökyüzü vardı, yuvarlak

Şöylelemesine maviydi, kör oldum

Taşlara gelince, hamam taşlarına

Taşlar pırıl pırıldı, ayna gibiydi

Taşlarda yüzümün yarısını gördüm

Bir şey gibiydi, bir şey gibi kötü

Yüzümden ummazdım bunu, kör oldum

Siz hiç sabunluyken ağladınız mı?

[*] [*] [*] [*]

Ne yapacağını, ne yazacağını bilmiyor insan.

Benim babam bir kere öldü&[#]8230;

Biz her gün öleceğiz.

Gelen, giden, arayan, soran, acıyı almıyor aslında.

Yüreğinizdeki yarayı büyütüyor.

Babanızın yokluğunu artırıyor.

İçinizdeki boşluğu büyütüyor.

Mesela bir büyüğümüz geldi dün.

Dedi ki:

&[#]8220;Acılar işte böyle azalır.&[#]8221;

&[#]8220;Nah azalır&[#]8221; dedim kendi kendime.

Sen bana her saniye babamı hatırlatırsan, o benim gözümün önünden hiç gitmez.

Ben onun yokluğunu daha çok hissederim.

Nasıl bir şey böyle bu?

Babam bir kere daha ölse, belki acımı dindiririm.

Ama insan bir kere ölüyor.

Baban bir kere ölüyor.

Sen bin kere ölüyorsun.

Mesela, oğlum dedesinin öldüğünü duyunca, öyle içten ağladı ki, saatlerce&[#]8230;

Resmine sarıldı, ona baktı, sevdi, öptü, kokladı, ağladı.

Ben oğluma baktım, o bana baktı.

Hem sevindim, hem üzüldüm.

Oğlum, benim arkamdan da böyle ağlayacaktı.

Belki bundan daha çok ağlayacaktı.

Kızım ise şaşkın. Çünkü o gün dedesini ziyaret etmişti. Gayet de iyi görmüştü.

&[#]8220;Dedem niye öldü?&[#]8221; dedi.

&[#]8220;Hastaydı&[#]8221; deyip geçiştirmek istedim. &[#]8220;Onu biliyorum, ama iyiydi. Biz ona annemle bir şeyler getirdik, yedi. Çok iyiydi. Niye öldü?&[#]8221;

Ölüm böyle bir şey kızım.

&[#]8220;Niye?&[#]8221;si yok.

Doğuyorsun, büyüyorsun, yaşıyorsun, ölüyorsun.

Ve ne kadar iyi insan olursan ol, ölüyorsun.

Orhan Pamuk, &[#]8220;Her erkeğin ölümü, babasının ölümüyle başlar&[#]8221; demiş.

Bizim için ölüm başlamış demek ki&[#]8230;