&[#]8220;Ee şimdi ne olacak?&[#]8221; diye sordu Ceren, geçtiğimiz Haziran&[#]8217;da diplomasını aldığında.


Muhteşem bir soru.


Şimdiye kadar hep bir hedefimiz vardı, belli bir süreçteydik. Şu kadar yıl şunu okuyacağım, bu yaz bunu yapacağım, seneye yüksek lisans, burada staj.. Hepsinin süresi belliydi, aşağı yukarı bir süresi olduğunuz şeyler bir hedeftir.


Diplomayı aldım, 1 yıldır çalışmaktayım. Ve fark ettim ki şu an yaptığım şeyin bir süreci yok. Önümdeki 30-40 yıl daha bunu yapacağım. Panikledim! Birilerinden yardım istediğimde, &[#]8220;Kendi ofisini açacaksın&[#]8221; gibi hedefler koymaya çalıştılar, ama mesela bu hedef bile 30-40 yıllık sürecin içindeki bir aşama. Farklı bir süreç değil yani.


Bunları okurken şu anda muhtemelen &[#]8220;Ee böyle olacak tabi, günaydın kızım&[#]8221; diyorsunuzdur. Ben yeni uyanıyorum, evet. Henüz kabullenemiyorum, boşlukta hissediyorum, ama yakında aranıza katılırım.



Canım hayal kurmak istiyor. Mimarlıkla ilgili. Bu kız kafayı yemiş diyen olabilir. Ailem &[#]8220;Eyvah hayatını nelere harcayacak&[#]8221; diyebilir. Enerjisini neleri düşünerek harcıyor diye kızacaklar. Yazmazsam çatlarım.



Bir karavanım olsa. İçi teçhizatlı, orada uyuyabileyim, yiyebileyim, mimarlık yapabileyim. Küçük bir tır belki? Düşsem Anadolu yollarına. Önden haber yollasam geliyorum diye. Mimarlıkla ilgili herhangi bir şey yapacak olan köylüleri bulsam: Çit yapacak bir amca, bahçesine samanlık yapacak bir aile, okulu yenileyecek bir muhtar, sahil barakalarını düzenleyecek bir belediye. Herhangi bir şey, anlaşmışsınızdır. Gitsem konuşsam bu insanlarla: Malzemeniz var mı, var. İş gücünüz var mı, var. Var ki işe başlamak üzereler. Diyeyim ki bana güvenin, her ne yapacaksanız beraber yapalım. Aynı malzeme ve iş gücüyle, benim de önerilerimi dinleyin. Şu bahçe duvarını beraber yapalım. İnek ağılınızı beraber büyütelim. Sınıflarınızı düzenleyelim, dükkan önlerinizi yenileyelim. Ufacık bir mimar eli değmiş olsun. Köylülerle kaynaşayım, gördüklerimi yazayım, değişik şeyler, malzemeler, kültürler öğreneyim.



Düşünsenize, bir köyden geçiyorsunuz, her zaman gördüğünüz şeylerde hoş bir değişiklik fark ediyorsunuz. Yine aynı tarz, ama anlayamadığınız tatlı bir dokunuş var.



Ve mimarlık zengin ofis binalarından, havalı alışveriş merkezlerinden, ultra şık mağazalardan köylere iner! Dergiler bundan bahseder, okullar bu iş için gönüllüler gönderir.



Kimse telaşlanmasın, sadece bir hayal.


Hala ofiste oturup kahve içip uslu uslu çizim yapıyor olacağım; mağaza, alışveriş merkezi, ofis falan. Maçka&[#]8217;ya uğrarsanız beklerim.



Ha, olur da bu fikir ilginizi çekerse beraber geliştirebiliriz belki. Laf olsun diye hani, dedim ya, hayal!